வள்ளுவம்

தினமலரின் பொங்கல் வாழ்த்து

2012-01-15T16:29:00.002+05:30

இன்று என்னை தினமலர் வாழ்த்தியது.

என் புத்தகத்தை தமிழ் நாடு முழுக்கத் தெரியப்படுத்தி என்னை பெருமைப்படுத்தியமைக்கு தினமலர் ஆசிரியருக்கு என் நன்றி

மங்கையர் மலருக்கு நன்றி

2011-12-04T09:02:00.005+05:30

மங்கையர் மலருக்கு நன்றி!

எழுத்தில் கொஞ்சம் சோர்வு வந்த போது என்னை மாத்தி யோசிக்க வைத்த மங்கையர்மலருக்கும், என் கட்டுரையின் பக்கங்களை ஸ்கேன் செய்து அனுப்பி, வள்ளுவத்தில் பதியச் சொல்லி அன்புக்கட்டளையிட்ட ராமலஷ்மிக்கும் நன்றி.

***

எல்லோர்க்கும் பெய்யும் மழை

2011-10-20T14:31:00.004+05:30

என்னை சிலிர்க்க வைத்த விஷயம்
-------------------------------
என் தோழி என்னுடன் பகிர்ந்து கொண்ட ஒரு விஷயத்தை அவரது வேண்டுகோளுக்கு இணங்க வாசகர்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
    என் தோழியின் கணவர்,வங்கியில் வேலை பார்த்து ஓய்வு பெற்றவர்.அவர் பணியில் சேர்ந்த ஆண்டு, ,தன்னுடன் வேலை பார்த்த ஒரு நண்பர் ,ரூ.400/கடனாகக் கேட்க ,இவரும் கடனாக நினைக்காமல் உதவியாக அளித்திருந்தார்.[64ம் ஆண்டில் 400 ரூபாய் என்பது சிறிய தொகை இல்லை.]
     அதன்பிறகுஇருவருமேவேலைநிமித்தம்பலஊர்கள்மாற்றலாகி,ஒருவருக்கொருவர் தொடர்பு கொள்ளவோ சந்திக்கவோ வாய்ப்பு கிட்டாமல், வேலை பளுவில் மூழ்கிவிட்டனர்.
    சமீபத்தில் என் தோழியின் வீட்டுக்கு ஒரு தொலை பேசி அழைப்பு வருகிறது.46 ஆண்டுகளுக்குமுன் ,கடன் வாங்கிய நண்பரின் அழைப்பு அது.”பல வருடங்களாக உங்கள் விலாசம் தேடி கண்டுபிடித்து,ஃபோன் பண்ணுகிறேன்.நாளை வீட்டுக்கு வருகிறேன் என்று கூறி வரும் வழியைக் கேட்டுக் கொண்டார்.
     மறுநாள் வீட்டுக்கு வந்த நண்பர்,மலரும் நினைவுகளாக அனைத்தையும் பகிர்ந்து கொண்டு,விடை பெற்றவராய் எழுந்தவர்,நண்பர் கையில் ஒரு கவரைத் தந்தார்.
    கவரைத் திறந்து பார்த்த இவர்,அதில் ரூபாய் 38 ஆயிரத்துக்கும் கூடுதலான, ஒரு காசோலையைக் கண்டு ,
”என்ன இது!?”என்று ஆச்சரியம் கலந்து கேட்டவருக்கு
அந்த நண்பர் சொன்ன பதில்,”நான் உங்களிடம் வாங்கிய ரூபாய் 400 ஐ,46 ஆண்டுக்கான ,வட்டியும் முதலுமாகத் திருப்பியிருக்கிறேன்...”
    என் தோழியும் அவரது கணவரும் ,”இப்படியும் உண்டா” என்று திகைத்து நிற்க ,இருவரையும்,நன்றியுடன் ஆசுவாசப் படுத்தியபின் விடை பெற்றார் அந்த நண்பர்.
   இந்த சம்பவத்தை என்னோடு பகிர்ந்ததோடு நில்லாமல்,”நீங்கதான் பிளாக் வைத்திருக்கிறீர்களே,அதில் எழுதுங்கள்....இப்படியும் சிலர் இருக்கிறார்கள் என்று எல்லோருக்கும் தெரியட்டும் ...”என்று அன்பு கட்டளை இட்டார்.
   அவர் பகிர்ந்துகொள்ளச் சொல்லாததையும், நான் பகிர்ந்து கொள்ள ஆசைப் படுகிறேன்.கடனை வட்டியுடன் சேர்த்துத் திருப்பிய நண்பரது நாணயம் போற்றப் படவேண்டியதுதான்,என்றாலும்,என் தோழியின் செய்கை, அதையும் தாண்டி ஒரு படி மேலே நின்றது.
    எதிர்பாராத சமயத்தில் ஒரு பெரும் தொகை தங்களைத் தேடிவந்த சந்தோஷத்தை,அவர்கள் எப்படிக் கொண்டாடியிருக்கிறார்கள் என்று பாருங்கள்.
”எங்கள் வீட்டில் வேலை பார்த்துவரும் பெண் வீடு கட்டிக் கொண்டிருக்கிறாள்,
”இந்தப் பணம் எங்களிடம் இருந்தால் அக்கெளண்டில் சேருமே தவிர எங்களுக்கு,அவசரத் தேவை என்ற கட்டாயத்தில் அந்தப் பணம் இல்லை,
    கடந்த 11 வருடங்களாக எங்களிடம் வேலை பார்க்கும் பெண்ணுக்குக் கொடுத்தால் பிரயோசனமாக இருக்கும்,
என்று கருதி அவளுக்கு அப்படியே பரிசாகத் தந்துவிட்டோம்...”என்று சொன்னதைக் கேட்டதும்
இந்த முறை ,இப்படியும் உண்டா?!!!என்று   நான் திகைத்து நிற்கிறேன்

.சமயத்தில் உதவிய நண்பரிடம் பெற்ற கடனை மறக்காமல்,பல ஆண்டுகள் கழித்து ,வட்டியுடன் திருப்பிய ஒருவரது நாணயம் என்னை என்னை வியக்க வைத்தது.என்றால்,எதிர்பாராமல் வந்த பெரும் தொகையை ,தேவையான ஒருவருக்குப் பரிசாகத் தந்த ,என் தோழியின் ஈகை உள்ளம் சிலிர்க்க வைத்தது.
இவர்களைப்போல் ஒரு சிலர் இருப்பதால்தான் வருணபகவான் விளைநிலம் பார்த்து,தன் கருணையைக் காட்டுகிறார் என்பதை உணர வைத்தது.

:நல்லார் ஒருவர் உளறேல் அவர் பொருட்டு எல்லோர்க்கும் பெய்யும் மழை.:
என்று ஔவையார் எவ்வளவு அழகாகக் கூறியிருக்கிறார் பாருங்கள்.

நவரத்தினங்களை எங்கே பதிக்கணும்?

2011-10-10T21:36:00.003+05:30

நவரத்தினங்கள் எங்கே இருந்தால் அழகு?
------------------------------------------------------------------------------------
விலை மதிக்க முடியாத, நவரத்தினக்கற்களை யாராவது இரும்பில் பதிப்பார்களா? யாராவது புழுதியில் பொதிந்து வைப்பார்களா?அல்லது கிணற்றில்தான் வீசுவார்களா?

சமயத்தில் நமக்கே தெரியாமல், அந்த மாபெரும் தவறினை சிறிதும் சிந்திக்காமல் செய்து
கொண்டிருக்கிறோம்,வைரத்தின் மதிப்பை உணராமல் உதாசீனப்படுத்துகிறோம்.முத்தின் அழகை அறியாமல் அலட்சியப்படுத்துகிறோம்
ஆமாம் ,இங்கே எவை நவரத்தினங்கள் ?எது இரும்பு ?எது புழுதி?

அனுசரித்துப்போவது,
விட்டுக்கொடுத்து வழிவிடுதல்,
மன்னித்து மறப்பது,
பொறுமை காப்பது
சகித்துப் போவது........

உதவிக்கரம் நீட்டுவது

இவையெல்லாம் நம் மனதில் சேர்த்துவைத்த நவரத்தினங்கள்.
இறைவன் மனிதனுக்குள் விதைத்த நவரத்தினங்கள். சிலர் அவை நம்முள் இருப்பதைக் கண்டு கொள்கின்றனர்.

சிலர் ,அப்படி நமக்குள் நற்குணங்கள் இருப்பதையே அறியாமல் ,அறிய முற்படாமல்,ஆழமாகவே புதைத்து வைத்து, இவைகள் அத்தனையையும் அடுத்தவரிடம் எதிர்பார்ப்பதோடு நின்று விடுகின்றனர்.
இனி இரும்பையும் புழுதியையும் பற்றி விளக்கவே வேண்டாம் .அவை எவையென்று
என் வரிகளை ,வாசிக்க வாசிக்க உங்களுக்கே புரிந்து போகும்
நம் சொத்தான , ரத்தினங்களுக்கு ஒப்பான ,நற்குணங்களை, எப்படி எங்கே வைத்து அழகு பார்ப்பது?.
எங்கே பதித்து ,நம் மதிப்பையும் ,நம் செயலின் மதிப்பையும் உயர்த்துவது?
கொஞ்சம் விவரமாகப் பார்க்கலாமா?
மேற்கூறிய நற்குணங்களில் ஏதேனும் ஒன்றை நாம் கையாளும் பொழுது
அதை யாருக்காகச் செய்கிறோம் என்று யோசித்து செய்ய வேண்டும் .

வயலில் ,பயிருக்கு நீர் வார்ப்போமா ?அல்லது எடுத்து வீசி எறிய வேண்டிய ,களைகளுக்கு
நீரை வார்த்து நீரை வீணாக்குவோமா?யோசித்து செயல் படுவோம்.
அனுசரித்துப் போவது என்பதைத், தனக்குத்தான் எல்லோரும் செயலாக்க வேண்டும்
அதில் ,தான் மட்டுமே குளிர்காய வேண்டும் என்றும் ,தான் யாருக்கும்
எதையும் விட்டுக் கொடுக்கவோ அனுசரித்துப் போகவோ தயாராக இல்லை என்றிருப்போருக்காக நாம் ஏன் நம் நல்ல குணத்தையும் நல்ல நேரத்தையும் வீணாக்க வேண்டும் .
நம்மிடம் பெற்ற அனுசரிப்பை ,தானும் அடுத்தவருக்குத் தரத் தயாராக
இருக்கும் ஒருவருக்குக்,கோடி கோடியாய் கொட்டிக் கொடுக்கலாமே.

நாம் எது செய்தாலும் அதில் ஒரு தீர்க்கமான அர்த்தம் இருக்கட்டும் ,தெளிவான செய்கை உயர்வாய் தெரியட்டும்.
இல்லாதவர்களுக்காக விட்டுக் கொடுத்து ,நாமும் இல்லாதவர்களானால் அது
புண்ணியத்தில் சேரலாம். இருப்பவர்களுக்கே எடுத்துக் கொடுத்து ஏதுமின்றி நின்றால் அது வடிகட்டினமுட்டாள்தனம்.

நாம் கொடுப்பதிலும் நியாயம் இருக்க வேண்டும்,இழப்பத்திலும்
நியாயம் இருக்க வேண்டும் .
வருவதிலும் தருவதிலும் நியாயம் இருந்தால் ,அதுதான் வாழ்க்கை .
மன்னிப்போம் மறப்போம் என்பது பல நல்ல உள்ளங்களில் உறையும் அற்புதமான நற்குணம்.

ஒருவர் நம் மனம் புண்படும்படி நடந்து கொண்டால்,அதை அப்படியே உள்வாங்கி ஜீரணித்து
சகிப்புத்தன்மையை அளவுக்கு அதிகமாக பிரயோகிக்கிறோம்,அதனை, மனத்துக்குளேயே
மன்னித்து,நாளடைவில் மறந்தும் விடுகிறோம். இந்த செய்கை,எதிராளியின் கசப்பான செயலுக்கு மேன்மேலும் உரம் ,போட்டு தண்ணீர்ரும் ஊற்றுவது போலாகாதா?
மலர்ச் செடிகளுக்கு நீர் தெளிப்போம் ,முள்செடியை வளரவிடலாமா?
எதிராளி நம்மை இடறியதும் தெரியாமல் ,அதனை நாம் மன்னித்தோம் என்பதும் தெரியாமல் போனால் ,எதிராளிக்குத், தன் தவறு தெரிவது எப்படி? தவறைத் தெரிந்தே செய்தவன் ,திருத்துவது எப்படி?
மன்னித்தோம் என்பதை அவன் உணர்வது எப்போது?நாம் நம் வசம் இருந்த வைரத்தைச்
சகதியில் அல்லவா புதைத்து வீணாக்கியிருக்கிறோம்.
அவர் செய்த தவறினைச் சுட்டிக் காட்டுங்கள்,அவனை மன்னித்தோம் என்பதைத்
தெரியப் படுத்துங்கள் .அதன் பின் சுமுகமாக வளைய வாருங்கள்.எதிர்காலத்தில் உங்களுக்கும்
பாதுகாப்பு அவருக்கும் அது ஒரு எச்சரிக்கை மணி.
இதுபோல் நாம் கையாளும் நற்குணங்களால் எதிராளி லாபம் அடைதால் பாதகமில்லை
.நம் ஆரோக்கியம், கெடாமல் இருக்கும் படியும் பார்த்துக் கொள்வோம்,

நம் நற்குணங்கள் அடுத்தவருக்கு ஆதாயமானால்
பொறுத்துக் கொள்ளலாம்,ஆனால்
முடிவில் நமக்கு, மன உளைச்சல் மட்டும்தான் மிஞ்சும் என்றால் ,யோசித்துச் செயல் படுவோம்.
இப்பொழுது புரிந்திருக்குமே ?எவை நவரத்தின்ங்கள் எது புழுதி எதுவென்று.?
இது போல், இறைவன் அனைவருக்காகவும் படைத்து உள்ளத்தில் விதைத்திருக்கும்
இந்த உன்னத குணங்களை உதாசீனப்படுத்தாமல்,வாழ்க்கையில் பயன் படுத்துவோம்
அதே சமயம் எல்லோரும் இன்புற்றிருக்க .நாம் மேற்கொள்ளும் முயற்சியில் நாம் துன்புற்றிருக்காமல் கவனமாகக் கையாள வேண்டும் என்பதையும் சிந்தித்துச் செயல் படுவோம்.
எல்லோரும் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும் ,அதில் நாமும் சேர்த்தி என்பதையும்
நாம் நமக்காகவும் வாழவேண்டும் என்பதையும் புரிந்து வாழ்வோம்.
நம் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு மணித்துளியும் இறைவன் நமக்கு
ஆசியுடன் வழங்கிய பரிசு .அதன் மகத்துவம் அறிந்து பயணிப்போம்.

என்னுள் நீயானாய் சக்தி ஓம்

2011-09-27T20:34:00.005+05:30

மழலையின் சிரிப்பில் மலர்ந்தாய் சக்தி ஓம்

பாலின் வெண்மையில் படர்ந்தாய் சக்தி

தமிழின் இனிமையில் கலந்தாய் சக்தி

ஆதவனின் ஒளியில் பயணித்தாய் சக்தி ஓம்

நிலவின் குளிர்ச்சியில் குடிபுகுந்தாய் சக்தி,

வெற்றிக்கு வழி காட்டினாய் சக்தி

பற்றுக்கு வேலி கட்டினாய் சக்தி

பாடலுக்கு ராகமாய் இணைந்தாய் சக்தி ஓம்

ஆடலுக்குள் ஜதியாய் சேர்ந்தாய் சக்தி ,

விரலுக்குள் கோலாய் விழுந்தாய் சக்தி ,

ஏட்டில் எழுத்தாய் வடிந்தாய் சக்தி ,

எழுத்தில் அர்த்தமாய் இணைந்தாய் சக்தி ஓம்
ஆழ்கடல் முத்துக்கு ஒளியானாய் சக்தி
ஏழ்கடல் அலைகளில் அமர்வாய் சக்தி
இதயத்து மணையில் இருப்பாய் சக்தி

இமயத்துப் பனியில் கலந்தாய் சக்தி ஓம்

கள்ளமில்லா உள்ளத்தில் உரைவாய் சக்தி

பழுதற்ற எண்ணாத்தில் இடம் பிடிப்பாய் சக்தி,

நாவில் தேனாய் இனித்திடுவாய் சக்தி,

கண்ணில் ஒளியாய் மிளிர்ந்தாய் சக்தி ஓம்
இதயத்தில் ஜீவனாய் திகழ்ந்தாய் சக்தி
மெய்யில் உயிராய் ஒன்றினாய் சக்தி ,
அகத்தில் அழகாய் அமர்ந்தாய் சக்தி,

என்னுள் நீயானாய் சக்தி ஓம்

என்றென்றும் காத்திடுவாய் சக்தி,

ஐயம் மற்றைந்தது சக்தி ,

அன்புடன் அரவணைப்பாய் சக்தி,

பயம் அகன்றது சக்தி ஓம்
பத்திரமாய் பார்த்திடுவாய் சக்தி ,
சகலமும்நீயென அறிந்தேன் சக்தி
ஆயுளுக்கும் அருகிலிருப்பாய் சக்தி.

புன்னகையால் பூலோகத்தை அளந்திடுவாய் சக்தி ஓம்

கடைக் கண்ணால் கதிரவனை இழுத்திடுவாய் சக்தி,

சிறு மூச்சில் சிகரத்தை அசைத்திடுவாய் சக்தி ,

விரலசைவில் வெற்றிகளைக் குவித்திடுவாய் சக்தி,

சந்தனத்தில் மணப்பாய் சக்தி ஓம்
குங்குமத்தில் சிரிப்பாய் சக்தி ,
பன்னீரில் குளிர்ந்தாய் சக்தி ,
மஞ்சளில் மகிழ்ந்தாய் சக்தி ,

எழுத்தெல்லாம் மலரானால் சக்தி ஓம்

வார்த்தையெல்லாம் செண்டாகும் சக்தி ,

கவிதையெல்லாம் மாலையானால் சக்தி ,

அவை உன் கழுத்தில் ஆரமாகும் சக்தி

.
ஆழ்மனதில் ஊற்றானாய் சக்தி ,ஓம்
எண்ணத்தில் உருவானாய் சக்தி ,
கண்ணுக்குள் கவியானாய் சக்தி ,
விரலுக்குள் விசையானாய் சக்தி ,

ஐம்பொன் சிலையே சக்தி ஓம்

ஆறுமுகன் அன்னையே சக்தி ,

அஷ்ட லக்ஷ்மியே சக்தி ,

நவராத்திரி நாயகியே சக்தி ,

ஐம்பொறியையும் அடக்கி வைப்பாய் சக்தி ஓம்
அறுசுவைக்குள் அடங்கியிருப்பாய் சக்தி ,
எப்பிறவியிலும் உடனிருப்பாய் சக்தி
எண்திசைகளிலும் அரணாவாய் சக்தி

சிந்தனையில் சிக்கினாய் சக்தி ,ஓம்

சிற்பியின் கரங்கள் தந்தாய் சக்தி ,

சிற்றுளியால் செதுக்கினேன் சக்தி ,

சின்னஞ்சிறு சிலையானாய் சக்தி ,

கோபுரக் கலசமும் நீயே சக்தி ஓம்
கோயில் மணியோசையும் நீயே சக்தி
சொக்கத் தங்கமும் நீயே சக்தி
சொந்த பந்தமும் நீயே சக்தி

குழலின் கீதமானாய் சக்தி ஓம்

மலரில் தேனானாய் சக்தி

வீணையின் நாதமானாய் சக்தி

கரும்பின் சுவையானாய் சக்தி

விண்மீன்களாய் வலம் வந்தாய் சக்தி ஓம்
கார் மேகங்களாய் தவழ்ந்தாய் சக்தி
மழைத் துளிகளாய் விழுந்தாய் சக்தி
பாரெல்லாம் நீயானாய் சக்தி

புல்லின் நுனியில் இருப்பாய் சக்தி ஓம்

புவியை கையில் ஏந்துவாய் சக்தி

நெல்லின் மணியில் இருப்பாய் சக்தி

நெஞ்சில் என்று நிலைப்பாய் சக்தி

அகங்காரத்தை அழித்திடுவாய் சக்தி ஓம்
ஆணவத்தைக் கொன்றிடுவாய்
அச்சத்தை அகற்றிடுவாய் சக்தி
கோபத்தைப் பொசுக்கிடுவாய் சக்தி .

குயிலோசையிலும் ஒலிப்பாய் சக்தி ஓம்

இடிமுழக்கத்திலும் இருப்பாய் சக்தி

தென்றலாய் வருடுவய்ய் சக்தி

சுறாவளியாய் சுழன்றிடுவாய் சக்தி

மலையில் ஊற்றாய் புறப்படுவாய் சக்தி ஓம்
கொட்டும் அருவியாய் பயணிப்பாய் சக்தி
மண்ணில் ஆறாய் தவழ்வாய் சக்தி
கடலில் கடலாய் சங்கமிப்பாய் சக்தி

ஆசைக் கடல் கடக்கத் தோணியாவாய் சக்தி ஓம்

எண்ணத்தில் ஏற்றம் பெற ஏணியாவாய் சக்தி

உறவுகளை இணைக்கப் பாலமாவாய் சக்தி

நற்கதி அடைய சாலையாவாய் சக்தி

தாயாய் வந்து தாலாட்டுவாய் சக்தி ஓம்
சேயாய் சிரித்துக் களிப்பூட்டுவாய் சக்தி
ஆசானாய் நின்று வழி காட்டுவாய் சக்தி
தோழனாய் வந்து தோள் கொடுப்பாய் சக்தி

கண்ணுக்குள் பாவையானாய் சக்தி ஓம்

காட்சியில் யாவும் ஆனாய் சக்தி

மனதில் இடம் பிடித்தாய் சக்தி

எண்ணமெல்லாம் நிறைந்தாய் சக்தி

ஓம் எனும் மந்திரத்தின் ஒலியானாய் சக்தி
யார் எனும் கேள்விக்கு விடையானாய் சக்தி ஓம்
கேள்விக்குள் கேள்வியாய் வருவாய் சக்தி
பதிலுகுள் பதிலாய் விளங்கிடுவாய் சக்தி

வாணியின் கை வீணையானாய் சக்தி ஓம்

சக்தியின் கை சூலமும் ஆனாய் சக்தி

கண்ணனின் கை குழலானாய் சக்தி

ராமனின் கை வில்லானாய் சக்தி

நவராத்திரி நல்வாழ்த்துக்கள

சிங்கப்பூர் காளி.

சிங்கப்பூர் சக்தி

ராஜீவ் காந்திக்குக் கூல் பாதுகாப்பு

2011-09-04T09:45:00.001+05:30

இந்த தெர்மோகூல் அட்டைகளைத் தாண்டி யார் வந்து ராஜீவ் காந்தியின் சிலையைச் சேதப்படுத்த முடியும்.?

இதை விட நல்ல பாதுகாப்பு அரண் வேறு உண்டா ?சொல்லுங்களேன்.

மதிப்பு தெரியாமல் எச்சமிடும் பறவைகளைத் திட்டாதீர்கள்.

அவர் காலடியில் குப்பைகளைக் கொட்டிவைத்திருக்கும் மனிதர்களைப் பார்த்துப் பறவைகள் ,சிரிக்காமல் இருந்தால், அதுவே பெரிய விஷயம்.

தேசத்தலைவருக்கு ,நாம் செலுத்தும் மரியாதையைக் கண்டால் சிரிப்புத்தான் வருகிறது
[ஆர்.ஏ.புரம் சாலையில் நிறுவப்பட்டிருக்கும் ராஜீவ் காந்தியின் சிலை ]

[பால்கனியிலிருந்து காலை 7 மணிக்குப் படமெடுத்தேன் 9.45 க்குப் பதிவில் சீறுகிறேன்

நான் யார் ?நான் யார்? நீ யார்?

2011-09-03T16:22:00.001+05:30

நான் யார்?
===========
நேற்று நான் யார்?
இன்று நான் யார்?
நாளை நான் யார்?
அவனுக்கு நான் யார் ?
எனக்கே நான் யார்?
புரியவில்லை ,எதுவும்
தெரிய வில்லை.
தெரிவது போல் தெரிகிறது
ஆனால் புரியவில்லை
புரிவது போல் புரிகிறது
ஆனால் ,தெரிய வில்லை.
நேற்று நான் புழுவாய் நெழிந்திருப்பேன்
இன்று நான் மனிதனாய் வாழ்கின்றேன்
நாளை நான் பூண்டாக
பூமியில்முளைக்கலாம்
வட்டமிடும் கழுகாய்
வானில் பறக்கலாம்

இதில் மெய் மட்டும் நானா
அல்லது
மெய் கூட பொய்யா.
ஆத்மா மட்டும் நானா அல்லது
ஆத்மா கூட அனர்த்தமா?
புரிய வில்லையே!
எனக்கே நான் யார் என்று
தெரியவில்லை இதில்
உனக்கு நான் சொந்தமென்றால்
வியப்பாய் இல்லை?
உனக்கே நீ யார் என்று புரிய வில்லை
இதில் எனக்கு நீ பந்தமென்றால்
நகைப்பாய் இல்லை?
நமக்குள் நாம் யாரென்றே தெரியவில்லை
இதில் நீ எனக்குச் சொந்தமென்றால்
வேடிக்கையாய் இல்லை?
இங்கே இன்று

ஒருவனுக்கு நான் மகன்
ஒருத்திக்கு நான் தம்பி
ஒருவனுக்கு நான் மாமன்
ஒருத்திக்கு நான் மச்சான்
இருந்து விட்டுப் போகட்டும்
இறைவனுக்கு நான் யார்?
அது தெரிந்தால் போதும்
என் ஜென்மம் சாபல்யமாகும்
அடுத்த ஜென்மத்தில்
உயிரும் மெய்யும்
உவகையுடன் ஒன்றாகும்.
சொர்க்கமோ நரகமோ
ஏற்பது எளிதாகும் .

யோசிங்கப்பா!

2011-08-31T09:54:00.002+05:30

பாத்திரம் அறிந்து

குனிந்து கொண்டே போக
நீ தயார் என்றால்,
உன்னைக்
குட்டிக் கொண்டே இருப்பவனைக்
குறை கூறாதே.
ஏமாந்து கொண்டே இருப்பதற்கு,
நீ தயார் என்றால்
எப்பொழுதும்,
ஏமாற்றிக் கொண்டே இருப்பவனை
ஏசாதே.
பணிந்து கொண்டே போவதற்கு
நீ தயார் என்றால்,
தலையில்,
ஏறிக் கொண்டே இருப்பவனைத்,
தூற்றாதே.
அனுசரித்துக் கொண்டே போவதற்கு
நீ,தயார் என்றால்,
அதில் ஆதாயம்,
அடைந்து கொண்டே, இருப்பவனை
எள்ளாதே.
பாத்திரம் அறிந்து பிச்சையிடு
குணம் அறிந்துக் கொட்டிக் கொடு.
தருவது எதுவானாலும்,பெறுபவரின்
தரம் பார்த்துத் தந்துவிடு.
இட்டது வீணாகாமல்,
தந்தது,
தவறிப் போகாமல்
சேருமிடம், சென்று சேரட்டும்
தந்தவனும் பெற்றவனும் ,
தரமானத் தராசுத் தட்டு போல்,
ஏற்ற இறக்கம் இன்றி,
இனிதே செல்லட்டும்
எடுத்தவனும் கொடுத்தவனும்
சமமாக நின்று,
சந்தோஷமாக வாழட்டும்
ஏமாந்தோம் என்ற
ஆதங்கம் எதற்கு ?
ஏமாற்றினான் என்ற,
அங்கலாய்ப்பு எதற்கு?

கணபதியே வருவாய்

2011-08-29T08:22:00.008+05:30

ஆதியும் அந்தமும் ஆன ஆனைமுகனே போற்றி
-------------------------------------------------------------------------------

வினைகளை விரட்டும் விக்னேஷ்வரா போற்றி

கர்மங்களைத் தொலைக்கும் காருண்யா போற்றி

புத்திக்கு வழி சொல்லும் சித்தி விநாயகா போற்றி

கலக்கங்கள் அகற்றும் கணநாதா போற்றி

பெற்றோரே உலகனெச் சுற்றி வந்தோனே போற்றி
உற்றவராய் உள்ளிருந்து உயர்த்துபவனே போற்றி
கற்றவர்க்குத் துணை போகும் சங்கத் தமிழே போற்றி
அற்றவர்க்கும் அருள் பாலிக்கும் தந்த முகனே போற்றி

வேண்டி எவர் வந்தாலும் வேழமுகம் காட்டுவாய் போற்றி

வேண்டியவர்க்கெல்லாம் வேண்டியவனானாய் போற்றி

பிடித்து வைத்தால் செல்லப் பிள்ளையாராவாய் போற்றி

பிடித்தவர்க்கெல்லாம் பிடித்தவனானாய் போற்றி

ஆற்றங்கரையில் அரசு புரிந்தாய் போற்றி
அரச மரத்தடியை அரியணையாக்கினாய் போற்றி
முச்சந்தியில் முதல்வனாய் நின்றாய் போற்றி
எம் சந்ததியை இனிதே வாழவைப்பாய் போற்றி

தினம் தொழுதால் தீமை அகற்றுவாய் போற்றி

வலம் வந்தால் வரம் அருள்வாய் போற்றி

மனதில் இருத்தினால் மாயை அகற்றுவாய் போற்றி

நினைத்த கணத்தில் நேரில் வருவாய் போற்றி

உகரத்துக்கு உயர்வு தந்தவனே போற்றி
கருமைக்குப் பெருமை சேர்த்தவனே போற்றி
எருக்கம் மலரை ஏற்றி வைத்தவனே போற்றி
அருகம் புல்லுக்குள் அற்புதம் படைத்தவனே போற்றி

ஐங்கரமும் அபயக் கரம் என்றாய் போற்றி

ஆறோடும் இடமெல்லாம் எனதென்றாய் போற்றி

ஏழேழு பிறவிக்கும் என்னோடு வருவாய் போற்றி

எட்டுத் திக்கிலும் எமைக் காத்து நிற்பாய் போற்றி

கவலைகளைக் களையும் கரிமுகனே போற்றி
வேதனைகளை விரட்டும் வேழமுகனே போற்றி
கஷ்டங்களைக் கரைக்கும் கஜமுகனே போற்றி
யாதும் ஆகி நிற்கும் யானை முகனே போற்றி

சிவசக்திக்கு மைந்தனானாய் போற்றி

சகல ஜீவனுக்கும் ரட்சகனானாய் போற்றி

ஆண்டிக்கு அண்ணனானாய் போற்றி

அகிலத்துக்கு இறைவனானாய் போற்றி

ஓம் 'காரத்தில் ஒலிக்கும் ஒற்றைக் கொம்பனே போற்றி'
ரீங்காரத்தில் கலந்தத் தும்பிக்கை ஐயனே போற்றி
ஒளவைக்கு முதுமை தந்த மூத்தோனே போற்றி
வியாசருக்குத் தந்தம் தந்த ஆசானே போற்றி

மலைக் கோட்டையில் மணிமுடி தரித்தாய் போற்றி

வல்லக் கோட்டையில் வழி காட்டினாய் போற்றி

வக்கிரத்துண்டராய் வாழெடுத்தாய் போற்றி

முக்குருணிப் பண்டத்தில் மூழ்கினாய் போற்றி

பாலென்று பகர்ந்தால் பக்கம் நிற்பாய் போற்றி
தேனென்று சொன்னால் தேடிவருவாய் போற்றி
பாகோடு பருப்பும் படைத்தால் பரிவோடு காப்பாய் போற்றி
நாலும் கலந்து தந்தால் தமிழ் மூன்றும் தருவாய் போற்றி

சிம்மவாகனத்தில் சீறி வருவாய் போற்றி

மூஷிக வாகனத்தில் துள்ளி வருவாய் போற்றி

எள்ளிலும் இருக்க இடம் பிடிப்பாய் போற்றி

ஏழ்கடலையும் ஐங்கரத்தில் அள்ளுவாய் போற்றி

அன்னையில் மடியில் துயில் கொள்வாய் போற்றி
குந்துமணியில் கண்விழிப்பாய் போற்றி
தந்தை மடியில் தவழ்ந்திடுவாய் போற்றி
எந்தன் மனதில் தங்கிடுவாய் போற்றி -

நித்திரையின்றிப் பக்தரைக் காப்பாய் போற்றி

பக்தரையின்றிப் பாவிகளையும் அணைப்பாய் போற்றி

சித்திரைச் சூட்டில் தென்றலாய் வருடுவாய் போற்றி

மார்கழிப் பனியில் கணப்பாய் வருவாய் போற்றி

அள்ளி வைத்த அருகம் புல்லில் அகமகிழ்வாய் போற்றி
தெள்ளு தமிழ் பாடலுக்குத் தலையசைப்பாய் போற்றி
பொள்ளிவைத்தப் பொன்னிலும் புகுந்திடுவாய் போற்றி
கிள்ளி வைத்த வெல்லத்திலும் பூரித்திடுவாய் போற்றி

ஆலமரத்துக்கு வேராய் நின்றாய் போற்றி

பாவிகளுக்கிடையே வேறாய் நின்றாய் போற்றி

அந்திசாயும் மாலைக்குக் குளுமை தந்தாய் போற்றி

அடுக்கித் தொடுத்த மாலைக்குள் நாராய் நின்றாய் போற்றி

மோதகத்துக்கு முந்தி வருவாய் போற்றி
அப்பத்துக்கு ஆடிவருவாய் போற்றி
மாங்கனிக்குச் சுற்றி வருவாய் போற்றி
தேங்கனிக்குள் தேனாய் இனிப்பாய் போற்றி

முக்காலும் உணர்ந்தவனே போற்றி

முழுமுதற் கடவுளே போற்றி

ஒருக்காலும் உனை மறவேன் போற்றி

எக்காலமும் எமைக் காப்பாய் போற்றி

வானம் வசப்பட வாயாற வாழ்த்தினேன் போற்றி
துன்பம் பறந்தோடத் துதித்து நின்றேன் போற்றி
பாவம் பொடிபட பாதம் தொழுதேன் போற்றி
சங்கடம் சருகாக வரம் வேண்டி வந்தேன் போற்றி

பிறவியெனும் பட்டத்துக்கு நூலானாய் போற்றி

வாழ்க்கையெனும் பாடத்துக்கு நூலானாய் போற்றி

நல்லாட்சி மன்னர்க்குச் செங்கோல் ஆனாய் போற்றி

நற்றமிழ் கற்றவர்க்கு எழுதுகோல் ஆனாய் போற்றி

இயற்றமிழில் இனித்திடுவாய் போற்றி
இசைத்தமிழில் ஒலித்திடுவாய் போற்றி
நாடகத்தமிழில் நடம் புரிந்திடுவாய் போற்றி
மழலைத்தமிழில் மனம் லயித்திடுவாய் போற்றி

துடிக்கும் இதயத்தைத் தொட்டிடுவாய் போற்றி

கவிதையாய் மனதில் கொட்டிடுவாய் போற்றி

நினைக்கும் நெஞ்சத்தில் நீடிப்பாய் போற்றி

எழுதும் கரத்தை இயக்கிடுவாய் போற்றி

உயிர்மெய் எழுத்துக்கு உயிர் தந்தாய் போற்றி
ஏடும் எழுத்தாணியும் நீயானாய் போற்றி
குருவின் குரல் வழி வந்தாய் போற்றி
கலைவாணியைக் கண்முன் நிறுத்தினாய் போற்றி

காவிரியைக் கரை புரளவைத்தாய் போற்றி

தேவிக்குத் தலைமகனாய் வந்தாய் போற்றி

பூமிக்குப் புதுப்பொலிவூட்டுவாய் போற்றி

மாந்தர்க்குள் புத்துணர்ச்சி புகுத்திடுவாய் போற்றி

மின்னலாய்த் தோன்றினாய் போற்றி
இன்னலைக் களைந்தாய் போற்றி
சடுதியில் வந்தாய் போற்றி
சங்கடம் தீர்த்தாய் போற்றி

வானவில்லின் ஏழு வண்ணங்களானாய் போற்றி

வாரத்தின் ஏழு நாட்களுமானாய் போற்றி

ராகத்தின் ஏழு ஸ்வரங்களானாய் போற்றி

லோகத்தின் ஏழு கண்டங்களுமானாய் போற்றி

----நன்றி நவிலல்---

-என் அகத்தில் அழகாக அமர்ந்தாய் போற்றி
எண்ணத்தில் பாடலாய் உருவானாய் போற்றி
எழுத்தைச் சீராக்கித் தந்தாய் போற்றி
எழுதவைத்தப் பாமாலையை ஏற்றுக் கொண்டாய் போற்றி
------------------------------------------

திரு சீர்காழி கோவிந்தராஜன் பாடிய கணபதியே வருவாய் ,பாடல் கேட்க இங்கே க்ளிக் செய்யவும்

படம்.
97 ல் மும்பையில் எங்கள் அபார்ட்மென்ட்டில் நடந்த கணேஷ் சதுர்த்தி பூஜையில் எடுத்தது.
பாமாலை தொடுத்தது 2003ல்

மறுபதிவு

நான் திரைப்படத் தணிக்கைக் குழுவில் இருந்தால்

2011-08-21T12:53:00.005+05:30

பெரிய பெரிய விஷயங்களையெல்லாம் பெரியவங்க பார்த்துப்பாங்க.என் சிற்றறிவுக்கு எட்டிய வரை நான் தணிக்கை செய்ய விரும்பும் விஷயங்களின் பட்டியல் :

ரஜினி ஷூ காலை கேமரா முன்னால் சுழட்டுவது.அவரை வாழவைத்த கேமராவை மட்டும் அவர் அவமதிக்கவில்லை,ரசிகர்கள் முகத்துக்கு நேரே நீட்டி அவர்களையும் அவமதிப்பதாக அமைந்திருக்கிறது என்பதை ரஜினி ஏன் உணரவில்லை.இவரைப்பார்த்து குட்டி குட்டி நடிகர்கள் கூட காலாட்டுகின்றனர்.ரஜினி ராணாவிலாவது ,இதைத் தவிர்க்கட்டுமே

பாதி சாப்பாட்டில் அல்லது முழுச்சாப்பாடிலேயே கோபம் வந்து தட்டிலேயே கைகழுவும் காட்சிகள் காட்டப் படக்கூடாது .குழந்தைகள் மனதில் பதியாதா இந்த காட்சி?.உணவை மதிக்க வேண்டும் என்று உணர்த்தவில்லையென்றால் கூட பரவாயில்லை,அவமதிக்காமல் இருக்கலாமே.

வாத்தியக்கருவிகளைப் போட்டு உடைப்பது .இது என்ன கூத்து?கதாநாயகி பிரிந்து போனால் வீணையும் வயலினும் கிடாரும் என்ன செய்யும்?தெய்வீகம் என்று போற்றப்படும் இசையை மதிக்க வேண்டாமா?

விவேக் சமீபத்தில் கையாளும் நகைச்சுவை காட்சிகள் அனைத்துமே ஊனமுற்றோரின் மனம் வேதனைப் படவைக்கும்படி அமைந்திருக்கின்றன.கண் தெரியாதவர்கள் போல் நடித்து சாலையைக் கடக்க இளம் பெண்ணின் வருகைக்காகக் காத்திருந்து வக்கிரமான புத்தியைக் காட்டும் வண்ணம் அமைந்த காட்சிகளை அனுமதிக்கக் கூடாது.இவை போன்ற காட்சிகளை ,விழி அற்றவர் அறிய முடியவில்லையென்றாலும் பார்த்தவர்கள் கூற மாட்டார்களா?
முன்னாள் ஜனாதிபதி அப்துல்கலாம் அவர்களின் நட்பைப் பெற்று சமீபத்தில் நாட்டைப் பசுமையாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபடுபவருக்கு ஒரு வேண்டுகோள்,திரைப்படத்தில் ’பச்சை பசுமை ’வேண்டாமே.

பள்ளியில் ஆசிரியரைக் கேலி செய்யும் காட்சிகள் இப்பொழுதெல்லாம் ரொம்பவே அதிகமாகி வருகின்றன.நிறுத்தினால் நல்லது.

அப்பாவை மதிக்காதபடி வசனங்களும் காட்சிகளும் நகைச்சுவை என்ற பெயரில் வலம் வருகின்றன.இது போன்ற காட்சிகளைப் பெரியவர்கள் பார்த்து சிரித்துவிட்டு போகலாம், சிறுவர்கள்?இயக்குனர்கள் யோசிக்க வேண்டாமா?

பழம்பெறும் நகைச்சுவை நடிகர்களை இமிடேட் செய்வதுபோல் அவர்களின் பெயரைக் கெடுக்கும் வண்ணம் சமீபத்தில் ஒரு படம் .ஒரு நடிகர், சுருளிராஜன் போல் நடிப்பார்.சுருளிராஜன் கொஞ்சம் கூட விரசம் கலக்காத நகைச்சுவையை நம்பி வெற்றி பெற்ற ஒரு நல்ல நகைச்சுவை நடிகர்.அவருக்கு மரியாதை செலுத்தவில்லையென்றாலும் பாதகமில்லை அவரது வேஷத்தில் தன் பாணியைப் புகுத்தி ,மறைந்த ஒரு நல்ல நடிகரின் இமேஜைக் கெடுக்கலாமா?

உங்கள் கருத்தையும் பகிர்ந்து கொள்ளுங்களேன் .திரைப்படங்கள் கொஞ்சம் சுத்தமாகட்டும்

காயமே இது பொய்யடா.ஜூலை மாத பிட் போட்டி

2011-07-16T06:44:00.007+05:30

காயமே இது பொய்யடா வெறும் காற்றடைத்த பையடா

பார்க்கப் போனா இந்த ,
காத்தடைத்த 'பை'தானே எங்களுக்கு சோறு போடுது.
நாங்க,பை மட்டும் வாங்கினா போதும் ,காத்து எங்களுக்கு பீச்சிலே கண்ணுலே படாம கொட்டிக் கிடக்குது .
பச்சை சிகப்பு மஞ்சள்ன்னு , நிறம் பாக்காம,
சின்ன பை பெரிய பைன்னு அளவு பாக்காம ,
உருண்டை முட்டை ன்னு ,வடிவம் பாக்காம ,
எந்தப் பையானாலும் காத்து பேதமில்லாம அடையுது.வந்து போற ,

குழந்தைகள் ,பெரியவர்கள்ன்னு, ,சுட்ட பிறகு, பை அழியுது.
காத்து மட்டும் மறுபடியும் ,காத்தோட கலக்குது.
அதே காத்து ,மறுபடியும் பைக்குள் அடையுது.
அந்த ஆண்டவன் பை வாங்கினான் ,காத்தைக் கலந்தான்,பூமியில் உருட்டி விட்டான்..பாக்கப் போனா,நாமும் இந்த பலூன்தான் .

இங்கே அந்த இறைவன் செய்ற வேலையைத்தான் நானும் செய்கிறேன்.
இதுதான் வாழ்க்கைன்னு அவன் சொன்னதை,
,நான் ,மேடை போடாம மைக் இல்லாம, உங்க எல்லாருக்கும் சொல்லிட்டுதான் இருக்கேன்.

இதுதான் வாழ்க்கைன்னு புரிஞ்சு கொள்ளுங்க.இனிமையா வாழக் கற்றுக் கொள்ளுங்க.

தமிழிஷ் ஓட்டுப் பெட்டி பார்த்து, ஓட்டு போட்டுட்டு போங்க ப்ளீஸ்

நஞ்சும் அமிர்தமாகலாம்

2011-07-13T19:28:00.005+05:30

அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமிர்தமும் நஞ்சாகலாம்.இந்த வாக்கியம் உண்மை என்பதை, பலர் தத்தம் வாழ்க்கையில் அனுபவத்தால் உணர்ந்திருப்பர் ..ஆனால் அளவோடிருந்தால் நஞ்சும் அமிர்தமாகும் என்பதை யாராவது யோசித்திருப்பார்களா?யோசித்திருக்கலாம்.இதுவரை யாரும் சொல்லி நான் கேட்டதில்லை.

நானும் யோசித்துப் பார்த்தேன்,பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

இறைவன் படைப்பில் தேவையில்லை ,வேண்டாம் ,தவிர்க்க வேண்டியவை ,என்று எதுவுமே இல்லை .

தேன் ஒரு அருமருந்து .எவ்வளவுதான் ஏற்க முடியும் .?அதற்கும் ஒரு அளவு இருக்கிறது இல்லையா?

எதுவுமே அளவோடிருந்தால் சந்தோஷம் என்ற சிந்தனையோடு பார்த்த்தில் கிடைத்த விடை இதோ உங்கள் கவனத்துக்கு.

போட்டி பொறாமை,கோபம்,வெறுப்பு,அவநம்பிக்கை,பொய்யுரைத்தல்,

இவையெல்லாம் ஒருவனிடம் குடிகொண்டிருந்தால் அவன் கெட்டவன்.உண்மைதான் .அதேபோல் ,இதில் கூறப்பட்ட எந்த ஒரு குணமும் இல்லாதவனும் கெட்டுப் போவான் ,அதை உணர்ந்திருப்போமா?

எப்படி என்று கேட்கிறீர்களா?மேலே வாசியுங்கள்

போட்டி

வெற்றி இலக்கைத் தொட நம்முடன் யாரும் ஓடத் தயார் இல்லையென்றால்,நமக்கு உற்சாகம் உத்வேகம் வருவது எப்படி?போட்டி என்று ஒன்றிருந்தால்தான் நாம் பெற்றது அரியது,என்பதை அறிந்து கொள்ள முடியும்?போட்டிமனப்பான்மை இல்லாதவன் வெற்றியை அறியாதவன் ஆகிறான்.

பொறாமை.

என்று சொன்னாலே ஏதோ மனதுக்கு ஒவ்வாத விஷயமாகப் படுகிறது.

ஒரு வியாதிக்கு பாம்பின் விஷம் மருந்தாகுமாம்.அதை அப்படியே கொடுத்தால் விழுங்குவோமா?அதைப் பதப்படுத்தி பக்குவமாக்கி ஒரு துளியிலும் ஆயிரத்தில் ஒரு பங்காகத் தரும்போது ஏற்றுக் கொள்கிறோம்.

அதேபோல்தான்,வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறும் நோக்கம் ஒன்றே குறியாக்க் கொண்டு செயல் படும் போது முன்னேற்றப்பாதையில் அடி எடுத்து வைக்க .பக்குவமான மனதோடு ,ஒரே ஒரு துளி அளவு,வென்றவனைக் கண்டு பொறாமைப் படுங்கள்.வெற்றிக்கான ஏணி கண்ணில் தெரியும்.அடுத்தவர் வெற்றியக் கண்டு அவனை வீழ்த்தவேண்டும் என்ற காழ்ப்புணர்ச்சி கலந்த பொறாமைதான் கொடிய விஷம்.அது வேண்டாமே

அவநம்பிக்கை .

இதுவும் வாழ்க்கையில் நம் நலனுக்குத் தேவையான ஒரு தீயகுணம். யார் மேலும் நம்பிக்கை இல்லாமல் வாழ்வது எவ்வளவு தவறோ அதேவிட அதிக அளவு தவறை,எல்லோர் மேலும், கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை வைப்பதிலும் காணலாம்.அடுத்தவர் மீது கொஞ்சம் அவநம்பிக்கையையும் வையுங்கள்.
எதிராளி உங்களை ஏமாற்ற யோசிப்பான்.ஒருவனைத் தவறு செய்யத் தூண்டுவது போலாகி விடும் ,நாம் அவர்கள் மேல் வைத்திருக்கும் ,அபரிமிதமான ,அர்த்தமற்ற நம்பிக்கை.

பொய்யுரைத்தல்.

மெய்தான் பேசவேண்டும் என்று இறைவன் நினைத்திருந்தால் ,இறைவன் ஏன் பொய்யைப் படைத்தான்.நன்மை விழைந்தால் பொய் சொல்ல்லாம் தவறில்லை என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.
அடுத்தவர் வாழ்க்கையைக் கெடுக்கும் வண்ணம் பொய்யுரைக்கக் கூடாது.

அளவுக்கு அதிகமான நம் ஆசையை ,பேராசையை ,நிறைவேற்ற பொய்யுரை கூடாது.
அடுத்தவர்களுக்கு பாதமில்லாமல் நமது நியாயமான நலன் பேண ,சின்னச் சின்ன பொய்கள் தவறில்லை.

முள்ளை முள்ளால் எடுப்பது இதுதான்..

இதுபோல் ,கெட்டகுணம் என்று கருதப்படும் ,ஒவ்வொரு குணமும்,சரியான விகிதாசாரத்துடன் ,அடுத்தவருக்கு இடையூறு இல்லாதவகையில்,உபயோகப் படுத்தி வந்தால் ,நம் நலமும் பாதுகாக்கப்படும் ,அனைவரிடமும் நாம் கொண்ட நட்பும் பலப்படும்.

செயல்பட்டபிறகு யோசிக்காமல்,யோசித்து செயல் படுவோம்.

சீனியர் சிடிசன்களின் சிந்தனைக்கு.தொடர்கிறது

2011-05-23T20:17:00.005+05:30

ஆலோசனைகள் எல்லாமே எந்த வயதினருக்கும் ஏற்றதாக இருந்தாலும் இளம்வயதில் அவைகளைக் கடைபிடிக்காவிட்டாலும் பாதிப்பு அதிகமிருக்காது ,அப்படி இருந்தாலும் மனபலம் உடல்பலம் அவைகளை சமாளிக்கும் திறன் கொண்டதாக இருக்கும்.மன ஆரோக்கியமும் உடல் ஆரோக்கியமும் குன்றும் கால கட்டத்தில் சில சிந்தனைகள் நம்மைச் சீராக்கும் .அவைகளை உள்ளத்தில் நிறுத்தி வைத்து வாழ்க்கையில் பயன் படுத்தினால் நல்ல பலன் கிட்டும்.
மேற்கொண்டு ஒரு சில ஆலோசனைகள்:
தேவையற்ற பொருளை இல்லத்திலிருந்து அவ்வப்போது அகற்றுவது போல் ,மனதில் குவிந்து கிடக்கும்

அற்பமான எண்ணங்களை வெளியேற்றி,மனதை இன்னமும் கனமற்றதாக்க முயற்சி செய்வோம்.

உடல் ஆரோக்கியத்துக்கு மருந்து மட்டும் போதாது.

வெற்றி இலக்கைத் தொடாது போனாலும் பாதகமில்லை என்ற ரீதியில் அமைந்த சின்னச் சின்ன

ஆரோக்கியமான முயற்சியில் நம்மை ஈடுபடுத்திக் கொள்வோம்.வெற்றியும் தோல்வியும்

ஒன்றென அமைத்துக் கொண்டால்,நம் பொழுது அமைதியாக ஓடும்.

கடந்த ஆண்டுகளில் நாம் கற்ற அனுபவப் பாடங்கள்,நம் நடை தடுமாறாமல் இருக்க உதவும் கைத்தடியாகட்டும்.

நல்லவன் கெட்டவன் என்று யாரையும் பாகு படுத்திப் பார்க்க வேண்டாம்.ஒருவனுக்கு ஒரு செயல் ஆதாயமானால் ,அதைச் செய்தவன் நல்லவன்,ஆபத்தானால் கெட்டவன்.காலப் போக்கில் ஆபத்து ஆதாயமாகலாம்,ஆதாயம் ஆபத்தாகலாம்.எனவே இது போன்ற சீரற்ற சீர்தூக்கிகளை ,நாடாதிருப்போம்.அமைதியைத் தேடும் முயற்சிக்கு இவை எல்லாம் முட்டுக் கட்டைகள்.

அவன் மதிக்க வில்லை இவன் மதிக்கவில்லை என்பதெல்லாம் இனி நமக்கு அவசியமற்ற கவலைகள்.

இறைவன் நம்மை மதிக்கும் வகையில் நாம் நடந்து கொள்கிறோமா என்று மட்டும் பார்த்து நடை போடுவோம்

தேவையற்றதைப் பார்க்காதே,வீணான விஷயத்தைக் கேட்காதே என்று சொன்னால், கேட்க மாட்டோம் என்றுதான் ,

இறைவனே நம் செவியையும் விழியையும் வயது ஏற ஏற ,சிறிது பழுது பட வைக்கிறார்.புரிந்து கொண்டு இருப்போம்

விளையாட்டுக் களத்திலிருந்து பார்வையாளர் இடத்துக்கு நம்மை நாமே இடம் பெயர்த்துக் கொள்ளவேண்டும்.

தள்ளியிருந்தபடியே உபத்திரவம் செய்யாமல்,உற்சாகமூட்டலாம்.

வயது முதிச்சியோடு எண்ணமும் முதிர்ச்சி அடைந்து .விருப்பு வெறுப்பற்ற நடு நிலைமைக்கு நாம்

வந்திருந்தால் அதுவே ,அமைதியான வாழ்க்கைக்கு நாம் அமைக்கும் அஸ்திவாரம.

உன் கவலைகளை நான் சுமக்கிறேன் ’என்று இரு கரம் நீட்டி ஆதரவு தருகிறார் ஏசு பிரான்.

.மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக் கொள்வோம் கவலைகளை பாரங்களை சுமைகளை.அவரிடம் ஒப்படைத்து விடுவோம்.

”ஆசை ஒழிந்தால் ஆனந்தம்” என்று வாழ்க்கையில் கடைபிடித்துக் காட்டிச் சென்றார் புத்தர்

என் தேவைக்கு அதிகமாக எதுவும் தேவையில்லை என்று ஒரு முழத் துண்டோடு சொல்லாமல் சொல்லிச் சென்றார் அண்ணல் காந்தி

நல்ல சிந்தனைகள் நம்மை வலம் வரட்டும் .தீயவைகளை ஓட ஓட விரட்டட்டும்.உள்ளத்தில் அமைதி நிரம்பினால், இல்லத்திலும் அமைதி சூழும்

ஒன்றென அமைத்துக் கொண்டால்,நம் பொழுது அமைதியாக ஓடும்.

நமது செய்கைகள் நியாயத்துக்கு உட்பட்டது என்பதற்கு உங்கள் வயதை ஆதாரமாகக் காட்டாதீர்கள்.மனிதன் ,எந்த வயதிலும் அடி சருக்கலுக்கு ஆளாகக் கூடியவன்தான்.நேரம் காலம் சந்தர்ப்பம் காரணம்,எல்லாம் அலசி ஆராய்ந்து பார்க்கப் படவேண்டியது நியாயம்.அந்த நியாயத்தை நிதானமாக தேடுங்கள்.

முடிவெடுக்க இயலாத பட்சத்தில் இளைஞர்ளிடம் விட்டு விடுங்கள்

விட்டுக் கொடுத்து நின்றால் ஒட்டி வந்து நிற்பார்கள்.தட்டிக் கொடுத்துச் சென்றால் ,தாங்கி நிற்கத் தயங்க மாட்டார்கள்.
ஏன் எதற்கு?அதனால் என்ன ?ஏன் கூடாது [SO WHAT? WHY NOT ?]
போன்ற கேள்விகளை ,நாவில் படரவிட்டிருக்கும் இளைய சமுதாயத்தினரிடம் நாம் பக்குவமான அணுகுமுறையோடு உரையாடுவோம்.

நமது கட்டுப்பாட்டில் யாரையும் இருத்த வேண்டாம்,உங்கள் குழந்தைகள் என்றாலும் ,அவர்களும் தங்களுக்கென ஒரு பாதையை வகுத்திருப்பார்கள்.குறுக்கிடாதிருப்போம்.எந்த அளவுக்கு , மன உளைச்சல் தரும் விஷயங்களைத் தவிர்க்கிறோமோ அந்த அளவுக்கு மன அமைதி கூடி வரும்

ஏன் எதற்கு எப்படி என்ற கேள்வியை இதமாக எழுப்புங்கள்.

சரி,நல்லது ,பரவாயில்லை என்ற இனிமையான வார்த்தைகளை வாய் நிறைய கூறுங்கள்

அமைதியான சிந்தனை ,பக்குவமடைந்த வார்த்தைகள்,பாராட்டுக்குறிய செயல்கள் ,இந்த மூன்றும் அகலாதிருந்தால்

அறுபது என்ன ,எழுபது, எண்பது கூட இனிக்கும்.

சீனியர் சிடிசன்களின் சிந்தனைக்கு

2011-05-22T17:33:00.004+05:30

தமிழில் ,ஆண்டுகள் 60 ,என்பது அனைவருக்கும் தெரியும் ..

நம்மை ,உலகில் வாழ்த்தி விட்டுச் சென்ற அதே ஆண்டு ,நம்மை மறுபடியும் வாழ்த்த வரும் பொன்னான ஆண்டு நமது சஷ்டியப்தபூர்த்தி.
கடந்து வந்த ,அந்த பொன்னான ஆண்டுகளில், நாம்

பெற்ற எத்தனையோ அனுபவங்கள்,அவைகள் மூலம் நாம் கற்ற பாடங்கள் என்று எத்தனையோ பெற்றிருப்போம்.அவைகள் நமக்கு இனி கைத்தடிகள்.
நடை பிரளாமல் வாழ்நாளைக் கடப்போம்.
த்டுக்கிவிழாமல் கவனமாக நடைபோடுவோம்

அத்தனை அனுபவங்களும் துணையாக வர, இனிவரும் நாட்களுக்கு அவை நமக்கு வழி காட்ட நடை போடுவோம்.

நாம் வாழ்ந்த அந்த 60ல் நாம் கற்றவை ,கற்க மறந்தவை ,ஏற்று மகிழ்ந்தவை,ஒதுக்கி மறந்தவை எல்லாமே முக்கியமானவைகள்தான்

அறுபதுக்குப் பின்னும் நம்மை ஆரோக்கியம் குன்றாமல் வைத்து,நம்மை உலகில் இருத்தி வைத்த இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தி,இனி வரும்

ஆண்டுகளை ஆர்ப்பரிக்காமல், அமைதியாக வாழ வழி காணுவோம்.

60க்குப் பிறகு ஒவ்வொரு 5 ஆண்டுகளும் போனஸ்,
65க்குப் பிறகு ஒவ்வொரு ஆண்டுமே வெகுமதி என்றுணர்ந்து

அழகாக அமைதியாக ,சலனமில்லாமல் கொண்டு செல்ல முற்படுவோம்.

நட்பு விரோதம் உறவு பகை என்ற இரண்டு கோட்டுக்குள்ளும் சாயாமல் ,

நடு நிலைமைக்கு நம் மனதை, செலுத்தி நிறுத்துவோம்.

எதிர்பார்ப்புகள் நம் மன ஆரோக்கியத்துக்கு எதிரிகள்

புன்னகைக்குப் ,பதில் புன்னகையைக் கூட ,யாரிடமும் எதிர்பார்க்காமல் .புரிதலோடு வளைய வருவோம்

இறைவன் இயக்கியபடிதான் எல்லாமே நடக்கின்றன.

நம் இதழ்களில் ,புன்னகை கூட ,அவன் வரைந்திருந்தால்தான் பூக்கும்

அடுத்த வினாடியும் ,கடந்த வினாடியும் ,நம் வசம் இல்லை.கையில்

இருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் வினாடி கூட நமக்குச் சொந்தம்

இல்லை என்றாகும்.

நொடிப் பொழுதில் எதுவும் மாறும் எதுவும் நடக்கும்.

அந்த நொடிப்பொழுது கூட நம் வசம் இல்லையென்றால்,அதற்குள் நடக்கும் விஷயங்களை நடத்தி

வைப்பதும் ,மாற்றி அமைப்பதும் நாம்தான் ,என்ற எண்ணம் வரலாமா?அந்த எண்ணத்தைத் தவிர்ப்போம்.

நம் வாழ்வின் முதல் 3 ஆண்டுகள் ,இறைவன் மடி விட்டு இறங்காத ஸ்படிகம் போல் ,கழித்திருப்போம்.அதே நிலை அமைய

இனிவரும் ஆண்டுகளில் நாமே நம்மை மானசீகமாய் இறைவனின் வசம்,அவன் பாதுகாப்பில்,

அவன் அரவணைப்பில் அமர்த்திக் கொண்டு ,உலக நடப்பை கண்டு ரசிப்போம்.

யார் மீதும் அதிகப் படியான பாசமும் துவேஷமும் இல்லாத தெளிந்த ஓடையென உள்ளத்தைக் கசடற்றதாக்கிக் கொள்வோம்.

ஆரோக்கியத்துக்குச் சத்தான உணவு ,உற்சாகத்துக்கு சின்ன சின்ன கேளிக்கைகள்,என்றிருந்தால்

நமக்கும் ,உடன் இருப்பவர்களுக்கும் நல்லது என்பதைக் கருத்தில் கொள்வோம்.

தேவையற்ற ,அல்லது நம்மால் தீர்க்க இயலாத பிரச்சனைகள் எதையும் நம் ஆழ் மனதுக்குள்

நுழைந்து விடாமல்,கவனமாக இருப்போம்.

அடுத்தவருக்கு உதவும் வகையில் நாம் இல்லாது போகலாம்.ஆனால் அடுத்தவரை சிரமப்படுத்தாமல்

இருப்பது எந்த வயதிலும் இயலக் கூடிய காரியம்தான்.இது கட்டாயமாகக் கடைபிடிக்க வேண்டிய கொள்கை.

நம் வாழ்க்கை அடுத்தவருக்கு நல்ல பாடங்களைக் கற்றுத்தராவிட்டாலும் பாதகமில்லை.நம் அனுபவங்கள் ,

நமக்கே பாடமாக அமையாமல் இனிமேலாவது வாழ்ந்து பார்ப்போம்.

உலகம் ஒரு நாடக மேடை,திரை அரங்கு என்பது போல் காட்சிகளைக் காணத்தயாராகுங்கள்

எழுதப்பட்ட வசனமோ,இயக்கப்பட்ட காட்சியோ நாம் மாற்ற இயலாது.முயற்சிக்கவும் வேண்டாம்

ஒட்டியும் ஒட்டாமலும் இருக்கப் பழகிக் கொண்டால் ஒரு காயம் கூட நம் மீது படாது.

எல்லோரையும் சிறகடித்துப் பறக்கும் சிட்டுக்குருவியாய் பார்த்து ரசிப்போம்.சிட்டுக்குருவி மேல் நமக்கு

இருந்த ரசனையை மனிதர்களிடம் மாற்றிப் பார்ப்போம்

’செய் செய்யாதே’ என்ற அறிவுரைகளை ,நம் வாய்மூலம் சொல்லாமல் ,வாழ்க்கை மூலம் சொல்லியிருந்தால்,

அதுவே நாம் பெற்ற வெற்றி

நம் மேனியின் சுருக்கங்கள் நாம் கற்ற அனுபவக் கல்வி தந்த பட்டங்களும் சான்றிதழ்களுமாகச் சேகரிப்போம்.புறம் சுருங்கினால்

பாதகமில்லை,அகம் சுருங்கக் கூடாது அது என்றுமே விசாலமாக வைத்துக் கொள்வோம்.

”எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே நடந்தது....”.என்ற கீதையின் வரிகள் நமக்குத் துணை இருக்கட்டும்

”எதைக் கொண்டு வந்தோம் எதைக் கொண்டு போகப் போகிறோம்,” மனதுக்கு உரமேற்றும் நல்ல மருந்து,இந்த சிந்தனை.

நம் வாழ்க்கைப் பயணத்தின் ஒவ்வொரு அடியின் எண்ணிக்கையும்,

இழுத்துவிடும் மூச்சின் கன அளவும் ஏற்கனவே நிர்ணயிக்கப் பட்டவை.

அவைகளைக் கூட்டவோ குறைப்பதோ நம் கையில் இல்லை.

தேவையற்ற அதிகப் படியான ஆசைகளைக் களைந்து கொண்டே வந்தால்,

ஓட்டுக்குள்ளிருந்தாலும் ஒட்டாது உருளும் விளாம்பழத்தின் பக்குவம் உணரலாம்.

எல்லோர் மத்தியில் இருந்தாலும் ,உறவென்றும் பகையென்றும் பாராது, இணைந்தும் ,

இணையாமலும் இருந்தால்,தாமரை இலைத் தண்ணீரின், சந்தோஷம் புரியும்.

எல்லோரிடமும் நல்ல பெயர் எடுக்க வேண்டும் என்ற நல்ல குறிக்கோள் கூட

சமயத்தில் பேராசைதான்.நடக்காத ஒரு விஷயம் என்றால் ,அது பேராசையில் சேரும்தானே?

ஆரோக்கியம் நமது சொத்து அதைக் காப்பதில் சுயநலம் இருந்தால் தவறில்லை.நம் அன்றாட வேலைக்கு

அடுத்தவரைச் சாராமல் இருப்பதற்கு நமது ஆரோக்கியத்தில் நாம் அதிகப் படியான அக்கறை எடுப்பது அவசியம்.

பணமும் பொருளும் இழந்தால் திரும்பப் பெற இயலும் ,ஆரோக்கியம் இழந்தால்?கவனம் வைப்போம்.

தொடரும்

இறைவன் ஏமாந்ந்ந்ந்ந்தான்...

2011-05-15T20:04:00.000+05:30

இறைவன் ஏமாந்தான்

----------------------------------------------

பாதசாரி பாதையைப் பாராது ,

பாராங்கல் தடுக்கி விழுந்தான்.

காயம் ஏதுமில்லை வலிதுளியும் இல்லை.

ஆனாலும் -

”ஆண்டவா !

எனக்கு மட்டும் ஏன் இந்த சோதனை ?”

என்று புலம்பினான்.

புலம்பல் விடவில்லை
தொடர்ந்து நடந்தான்.
காத்திருந்த மரக்கிளை ஒன்று ,
நெற்றியில் இடித்தது.

காயமில்லை வலியிருந்தது.
இருந்தாலும் -

இடி விழுந்தாற்போல்,

”இறைவா ! என்னை மட்டும் ஏன்

இப்படி சோதிக்கிறாய்?”

என்று அழுதான்.

விசும்பல் வெளியேற்றி,

மீண்டும் நடந்தான்.

பை ஒன்று அவன் காலடியில் ,

பொத்தென்று வந்து விழுந்தது.

எடுத்துப்பார்த்தான்.

கத்தை கத்தையாய் பண நோட்டுகள்!
அவன் கண்களை அகலத் திறந்தன.
எல்லா திசைகளிலும்

விழிகளை உருட்டினான்.

தன்னை யாரும் பார்க்கவில்லை

பையை யாரும் கவனிக்கவில்லை.
உதடு குவித்து ஓசை விடுத்தான்

சந்தோஷமாக நாட்டியம் போல்
நடையைக் கட்டினான்.

”ஆண்டவா !இந்தப்,பரிசை ,
இந்த ஆசீர்வாதத்தை

எனக்கு மட்டும் ஏன் தந்தாய் ?என்று

கேட்பான் ,என்று காத்திருந்த ,

இறைவன்
ஏமாந்தான்

நேற்றே வரவேண்டிய பதிவு

2011-05-14T07:38:00.003+05:30

இன்று ஓட்டு எண்ணிக்கை.வெள்ளிக் கிழமையும் 13ம் தேதியும் சேர்ந்து வந்தால் அதிர்ஷ்டம் காத தூரம் ஓடுமாம் .யாருக்கு ஓடுகிறது என்பதை இன்று பார்த்துத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
தீர்ப்பு யார் பக்கமானாலும் மக்கள் தீர்ப்பு மகேசன் தீர்ப்பு என்று மதித்து ஏற்றுக் கொள்வோம்
ஆனாலும் நாம் குத்திய முத்திரையில் சிம்மாசனம் ஏறும் அனைத்துத் தலைவர்களையும் இனிவரும் காலங்களில் ,

என்ன செய்வதாக இருக்கிறீர்கள்?
ஏன் இதை இன்னும் முடிக்கவில்லை?
எப்பொழுது இந்த பணி தொடரும்?

என்ற கேள்விகளால் துளைத்து எடுக்கும் உரிமை நமக்கு உண்டு என்பதை மறந்து விடாமல் நம் தொகுதியை நாம் வளமாக்க வழி காணுவோம்

ஏன் ?என்று கேட்காதவரை எதுவும் நடக்காது
எப்படி ?என்று சந்தேகப் படாதவரை திருத்தங்கள் நிகழாது.
எதற்கு ?என்று புருவத்தை உயர்த்தாமல் சரியான விடை கிட்டாது.
இத்தனை கேள்விகளும் எந்த நேரமும் நம்மிடம் கேட்கப்படும் என்ற எண்ணம் ,தலைவர்கள் மனதில் பதியவேண்டும்
ராமன் ஆண்டால் என்ன ராவணன் ஆண்டால் என்ன என்றிருக்காமல் தத்தம் தொகுதி தலைவர்களைக் ,
கேள்விக்கணைகளோடும் ,
நல்ல வழி நடத்துதலோடும் ,
தட்டிக் கேட்கும் உரிமைகளை விட்டுக் கொடுக்காமலும்
இருந்தால் நமக்கும் நாட்டுக்கும் நல்லது .
நம் சக்தியை ,உரிமையை ,விட்டுக்கொடுக்காமல்,வீணாக்காமல் முடிந்தவரை செயல் படுவோம்.
காலம் கடந்தபின்,
யோசிப்பது ,கேட்பது ,சந்தேகப்படுவது ,விசாரிப்பது அனைத்துமே ,தும்பை விட்டு வாலைப் பிடிப்பது போலாகிவிடும்.
நாட்டின் சுபிட்சம் ,தலைவர்கள் கரங்களில் மட்டுமல்ல ,
மக்களின் கரங்களிடமும் இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து தேர் இழுப்போம்.

சாலையா பாடசாலையா?

2011-04-11T13:15:00.002+05:30

டேய் மச்சான்
என்ன மச்சான்
சும்மாவே மனுஷங்க விட்டா தலைலே ஏறுவாங்க நீ வேற ஏணி பிடிச்சுட்டு வரே கேக்கவே வேண்டாம்,பாத்துக்கோ........சர்ருன்னு ஏறிடப் போறாங்க....
-------------

வீழ்ந்த நான் பாவியா ,
என்னை வீழ்த்தியவர்கள் பாவியா
மதி கெட்டு வீழ்ந்தேனா ,
விதி வந்து தள்ளியதா?
இந்த ஜென்ம பாவமா
போன ஜென்ம சாபமா?

என் நிலைமை யாருக்கும் வர வேண்டாம்
வந்த பின்னே வேதனையில் விழ வேண்டாம்
வரும்முன் உணர்ந்திடுங்கள்
வராமல் காத்திடுங்கள்.
[படம் சென்ற ஆண்டு மெரினா பீச்சில் எடுத்தது]
-----------------------------------
-----------------------------------

மனிதர்களோடு தோழமையோடு பழகிப் பழகி
நானும் அவர்களைப்போல் ,
பச்சோந்தியாய் போனேனே.
நன்றியுடன் வாலாட்டி ,
காத்து நின்ற எனக்கு ,
இவர்கள் செய்த கைமாறு இதுதானா?

[இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுத்த படம்.இவர்,இன்னமும் எங்கள் தெருவில் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார் செல்லமாக நான் வைத்த பெயர் SANDy

புரிந்து கொள்ளுங்கள்

2011-03-25T18:35:00.006+05:30

அனுசரித்துப் போக வேண்டும்தான் ,

அதற்காக, அடிமை ஆகாதீர்கள்

சரி சரி என்று ,போகலாம்தான் ,

அதற்காக ,சரிந்து போகாதீர்கள்.

விட்டுக் கொடுத்துப் போகலாம்தான் ,

அதற்காக வீதிக்கு வந்து விடாதீர்கள்

புரிந்தலோடு நடக்கலாம்தான்,

அதற்காக புரியாதவர்களைப் ,

புரியாமல் புரிந்துகொள்ளாதீர்கள்

சிரித்தமுகம் வேண்டும்தான் ,

அதற்காக நகைப்புக்கு இடமாகாதீர்கள்.

மன்னிப்பது நல்லதுதான் அதற்காக ,

தகுதியற்றவர்களிடம் மண்டியிடாதீர்கள்.

மறப்பது ,நல்லதுதான் அதற்காக ,
கற்றபாடத்தை மறந்து போகாதீர்கள்
பெருந்தன்மை வேண்டியதுதான்,
அதற்காக பெரும் இழப்பை ஏற்காதீர்கள்.

எதுவுமே அளவோடிருந்தால்ஆனந்தம்தான்

அளவைத் தாண்டினால் தேன் கூட கசக்கும்.

அள்வோடு எடுத்தால் விஷம் கூட மருந்தாகும்.

உங்களது நல்ல குணம்,அடுத்தவர்களுக்கு ,
ஆதாயமாகட்டும் ,தப்பில்லை,அவை,
உங்களுக்கும் கொஞ்சம் பயன்படட்டும்.

தகுதியானவர்களுக்குத் தலை வணங்குங்கள்

அன்பானவர்களுக்கு அடி பணியுங்கள்.

புரிந்தவர்களுக்கு விடையாய் நில்லுங்கள்

அருமை அறிந்தவர்களுக்கு ஆதரவு தாருங்கள்

[தொடரும்]

இன்றைய நல்ல செய்தி

2011-03-15T18:13:00.002+05:30

பட்டமும் கயிறறுந்து ,
சட்டம் மட்டும் என்றானது.
மரமும்,.இலைகள் உதிர்ந்து
கிளைகள் மட்டும் ,என்றானது..
வேர்களும் கிளைகளும் ,
உறுதியாக இருந்தால்
மீண்டும் இலைகள் துளிர்க்கலாம்
எண்ணமும் செயலும்
நல்லதாய் இருந்தால்
என்றுமே ஏற்ற்மதான் என்று
சொல்லாமல் சொல்கிறது,மரம்
கட்டுப்பாட்டை மீறி ஆடி கிழிந்த பட்டம்
மறுபடியும் பட்டமாகுமா?
தலைகால் புரியாமல்
ஆகாயத்தில் ஆட்டம் போட்டால்,

அடுத்தது வீழ்ச்சிதான்.என்று

தன் அனுபவத்தில் பாடம்

கற்றது பட்டம்..

அமைதியே உயர்ந்தது என்று
அழகாக உணர்த்தி நிற்கிறது ,மரம்.
ஆர்ப்பாட்டம் அழிவுக்கே என்று
உணர்த்தி,கிழிந்தது ,பட்டம்.

[இந்த படம் எடுக்க நான் எங்கேயும் போகவில்லை.
இன்று ’அதிகாலை ’7 மணிக்கு காபியுடன் பால்கனியில் அமர்ந்தவேளை என் ப்ளாட் வாசலில் நிற்கும் மரம் ,அதில் மாட்டிக் கொண்ட பட்டம் ,இரண்டுமாக சேர்ந்து கேமரா எங்கே ?என்று கேட்டன.]

என்ன செய்வார்கள் பாவம்!

2011-03-14T18:58:00.002+05:30

என்ன சொல்றதுன்னே தெரியலை.

பெயிண்டர் இருவர் அதற்கான உபகரணங்களை எடுத்துக்கொண்டு விரைகின்றனர்...
ஹெல்மெட் அணியாவிட்டால் கூட பரவாயில்லை இது போன்ற பாதுகாப்பற்ற முறையில் சுமைகளை ஏற்றிச்செல்லாமலாவது இருக்கலாமே என்று நினைக்கவா,
ஒரு டெம்போ வைத்துக்கொள்ள இயலாதபடி அவர்களது பொருளாதாரநிலை தாழ்ந்திருக்கிறதே என்று அனுதாபப் படவா?

மியூசிக் அகடமிக்கு அருகே இப்படி ஒரு அபஸ்வரம்.

இப்படித்தான் ,பெரும்பான்மையானவர்கள் வாழ்க்கையில், ராகம் தாளம் இணையாமல்போகிறதோ?

காருக்குள்ளிருந்து எடுத்த படங்கள்

தாமிரபரணித் தண்ணீர்

2011-03-13T12:26:00.005+05:30

”அப்பா, சைலு !என்னை எப்படா திருநெல்வேலிக்குக் கூட்டிட்டுப் போகப் போறே.?...அந்த தாமிபரணித் தண்ணியை குடிப்பமான்னு இருக்குடா...”

அம்மாவின் இந்த கோரிக்கை,நெடுநாள் இருந்து வந்தாலும் ,சைலப்பன் காதில் போட்டுக் கொள்ளாதவனாகத்தான் இருந்தான்.

”அம்மா எதுக்கும்மா இப்படிச் சின்ன பிள்ளை மாதிரி அடம் பண்ணீட்டே இருக்கே...பிள்ளைகளுக்குப் பரிட்சை,பரிட்சை முடிஞ்சா லீவு, அதிலேயும் ஸ்பெஷல் கிளாஸ்ன்னு ஓடிட்டு இருக்கேன்..பாக்கலாம் சீக்கிரமா போவோம் உனக்கும் பிராயாணம் செய்ற தெம்பு வேணும்,நீயும்,அடிக்கடி படுத்துக்கிறே...”என்று பதில் கூறினாலும்

அவனுக்கு அம்மாவை திருநெல்வேலி அழைத்துப் போகும் எண்ணம் சிறிது கூட கிடையாது.லஷ்மியும் ,

”உங்களுக்கென்ன பைத்தியமா ,அம்மாவை ஒரு தடவையாவது கூட்டிட்டுப் போனா என்ன...ரொம்பத்தான் காசு பணம்ன்னு பார்த்துட்டு இருக்கீங்க...அல்லது ஆஃபீஸ் லீவு அது இதுன்னு நொண்டிச் சாக்கு சொல்லிட்டு..எனக்கு நீங்க பண்றது பிடிக்கவே இல்லீங்க..”அவனை அவ்வப்போது உசுப்பிக் கொண்டிருப்பாள்.

அம்மாவுக்கு அந்த தாமிரபரணி நதி மேல் உள்ள பாசத்தை ,அவன் அறியாதவன் இல்லை.

அடிக்கடி அம்மாவுக்கு உடல் நலம் குறைவதையும்,மருந்தும் மாத்திரையுமாக பல மாதங்களாகக் குழப்பத்தில் இருந்தவன் ,ஒரு கட்டத்தில்,தாயின் உயிரை நீட்டித்து வைக்கும் ஒரு வழியை உணர்ந்தான்.

ஜோஸ்யத்தில் நம்பிக்கை இல்லாதவன்தான் ,இருந்தாலும் அம்மாவின் ஜாதகத்தை எடுத்துக் கொண்டு ஒரு நிபுணரை அணுகினான்.

அவரும் பல நிமிடங்கள் கட்டங்களில் கண்களை ஓடவிட்டபின் ,

”சார் உங்க அம்மாவுக்கு ஒரு ஆசை மனசிலே அடிச்சுட்டே இருக்கு,அது நிறைவேர்ற வரைக்கும் காலன் காத்திருப்பான்.அதுவரை அவங்களுக்கு இப்படித்தான் ....உடம்புக்கு வரும் போகும்..உயிருக்கு ஆபத்தில்லாமல் இருப்பாங்க..”

அவர் சொன்னதைக் கேட்ட அந்த வினாடியே முடிவு செய்து கொண்டான் அம்மாவை திருநெல்வேலிக்கு அழைத்துச் செல்லக் கூடாது என்று.

தான் எடுத்த முடிவை,லஷ்மியிடம் கூட பகிர்ந்து கொள்ளாமல் மனதுக்குள் பூட்டிவைத்தவனாய் ,கஞ்சன்,சோம்பேறி,போன்ற பட்டங்களைச் சுமந்தவனாய் நடமாடிக்கொண்டிருந்தான்.

அம்மா தனக்காக எத்தனை சுமந்திருக்கிறாள்,நாம் ஒன்றிரண்டு தவறான கணிப்பில் வெளியாகும் ,கெட்ட பெயரைத் தாங்கினால் தவறில்லை என்றவனாகத் தன் தாயை பூஜித்து காத்து வந்தவனுக்கு ,அம்மா விடை பெறும் நாள் நெருங்குவது தெரியாமல் போனது வேதனைக்கு உரிய விஷயமாக விரியத் தொடங்கியது.

இல்லம் வெறுமையாக போக இருப்பதை, அறிவிப்பு ஏதுமின்றி அன்றைய பொழுது விடிந்தது.

காலை எழுந்த உடன் சைலப்பன் ,அம்மா காபி சாப்பிட்டாயா ...இன்னைக்கு என்னம்மா வேணும்..இட்லியா தோசையா ..பொங்கல் பண்ணச் சொல்லட்டுமா ...”தாயைக் குழந்தையாக்கி அவன், தந்தையாக நிற்பது தினமும் காலையில் லஷ்மி காணும் காட்சி,வாடிக்கையான ஒன்று.

லஷ்மியும் தன் பங்குக்கு ,”என்னம்மா செய்யட்டும் “என்றபடி அருகே வந்து கேட்பாள்.

தன்னைப் போலவே தன் தாயை நேசிக்கும் மனைவியை மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்தவாறு ,

”பொங்கல் ரெடி பண்ணு...அதான் அம்மாவுக்கு ஃபேவரைட் ..சரியாம்மா ?’

“இல்லேடா தாமிரபரணித் தண்ணிதான் என்னோட ஃபேவரைட்...”காமாட்சியும் தன் ஆசையை அழகாகத் தெரியப்படுத்த..

”விட மாட்டியே.... ”என்றபடி தாயின் உச்சந்தலை முடியை செல்லமாகச் சிலுப்பியவாறு நகர்ந்தான்.

அம்மாவின் சிறுமிப்பிராயத்தில் அவள் எப்படித் தன்னை அந்த நதியோடு ஐக்கியப்படுத்தியிருந்தாள் எனபதைப் பலமுறை சொல்லிக் கேட்டிருக்கிறான்.

“டேய் நான் பெரிவளார வரைக்கும் ,தாமிரபரணி ஆத்திலேதான் கிடப்பேன்,எங்க அம்மா தங்கச்சிகளோட குளிக்கப் போனா வெளியே வர மனசே இருக்காதுடா ,எங்களுக்கெல்லாம் அவ இன்னொரு அம்மாடா ,ஆத்துலே தண்ணி,அலை அலையாய் வரும் போதே, நம்மை ,”எப்படி இருக்கே ,நல்லா இருக்கியா ”,ன்னு ஒவ்வொரு அலையும் கேக்றமாதிரி ஓடும்.

ஆத்துக்குப் போற வழியிலே சங்கரி,ஆறுமுகம்னு பக்கத்து வீட்டு பொம்பளைங்கெல்லாம் ,என்ன குளிக்கப் போறீங்களான்னு கேப்பாங்க ,உங்க பெரிய சித்தி இருக்காளே.”.இல்லை கடைக்குப் போறோம்னு சொல்லுவா...,”அவங்கெல்லாம் ”நல்லாத்தான் தமாசா பேசுது”ன்னு சிரிப்பாங்க..

.. மேலத்தெருவிலே, வீட்டிலே இருந்து இறங்கி நடந்தா பத்தடி தூரத்தில் நடுத்தெருவிலே திரும்பணும்,ரெண்டு தெரு திரும்பினா போதும் சல சலன்னு ஆறு ஓடுற சத்தமும் ,ஜில்லுன்னு,காத்தும் நம்மை வா வா ,ன்னு கூப்பிடும்,

உன்னோட ஆச்சி என் கையிலே ஒரு குடத்தையும் ,உள்ளே கொஞ்சம் புளி,சாம்பல்,தேங்காய் நார்ன்னு எடுத்துட்டுப் போட்டு ,குடுத்து அனுப்பிடுவா... ,நான் கொண்டு போற குடம் எப்படி பள பளன்னு இருக்குன்னு பார்த்த பிறகுதான் என்னை உள்ளேயே விடுவா..

கொண்டுபோற குடத்தைக் கவுத்திப் பிடிச்சு நீச்சலடிச்சு அம்மா மடியிலே குதிச்சு விளையாடுறமாதிரி கும்மாளம் போட்ட பிறகுதான் குளியல்....

திரும்பி வரும் போதுதான் கஷ்டம்,ஈரப் பாவாடை நம்மை நடக்க விடாம தடுக்கும்,சுத்தமா குளிச்சுட்டு ரோட்டோரமா நடக்றப்போ...பார்த்து நடக்கணும்...பண்ணிக்குட்டியெல்லாம் இஷ்டத்துக்கு ஓடும்,மேலே வந்து விழுமோன்னு பயந்துட்டே நடப்போம்,

அப்போ எரிச்சலா வந்த சமாச்சாரமெல்லாம் இப்போ நினைச்சுப் பார்த்தா திரும்ப பார்க்க மாட்டோமான்னு இருக்குடா...

இப்படியாக ,

அவ்வப்போது தன்னிடம் ஒரு சிறுமியைப் போல் குழந்தையைப் போல் பகிர்ந்து கொண்ட அம்மாவின் கடந்த கால நினைவுகளோடு ,பேப்பர் வாசித்துக் கொண்டிருந்தவனை,தொலைபேசி மணி எழுப்பியது.

”ஹலோ!...”

யாரு கண்ணனா எங்கேடா இருக்கே...?

என்ன இப்ப வரியா ..வா வா அம்மாகூட உன்னைக் காணோமேன்னு கேட்டுட்டே இருப்பா ..டூர் போய்ட்டு வரியா ..எங்கேல்லாம் போனே..

சரி நீ வா அதெல்லாம் அப்புறமா பேசிக்கலாம் ....”

”லஷ்மி நம்ம கண்ணன் வரான் உன் ஃப்ரெண்டும் வரா,அந்த வாண்டு அவனும் வரான்..கன்னியாகுமரி போய்ட்டு வராங்களாம். அவன் வந்தா ,அம்மாவுக்கும் ஒரு மாறுதலா இருக்கும்...”

கண்ணன் குடும்பத்தினர் சரியாக 10 மணிக்கு வந்து இறங்கினர்.

“வாடா டூர் எல்லாம் எப்படி. நல்லபடியா இருந்துச்சா? ..வாம்மா ரேவதி...செளக்கியமா..டேய் ஷ்யாம்...நல்ல வளந்திட்டியே இப்போ என்ன படிக்கிறே....”

மனம் நிறைய வாய்மலர வரவேற்று உள்ளே அழைத்து வந்தவன்...,டேய் முதல்ல அம்மாவைப் பார்த்துட்டு வா...நீ வருவேன்னு சொன்னதிலேருந்து ,வந்துட்டானா வந்துட்டானான்னு கேட்டுட்டே இருந்தாங்க...அவளுக்குப் பிடிச்சது எதையாவது கொண்டு வரேன்னு சொல்லியிருந்தியா...?”

அம்மா கண்ணன் வந்துட்டான்.

”டேய் கண்ணா எப்படிடா இருக்கே...அவளை எங்கே ...”மூவரும் அருகில் வந்தார்கள்.அம்மா வந்தியா ,இது யாரு ராம்தானே ,?

”ஆச்சி நான் ஷ்யாம் ...”என்றவனை அணைத்தவாறு ...”ஆச்சிக்கு மறந்து போச்சுடா ..இனிமே ஞாபகம் வச்சுப்பேன் சரியாடா ...”

அம்மா கோயில் பிரசாதம் எடுத்துக்கோங்க...பகவதி காந்திமதி மீனாட்சி கோயில்ன்னு போய்ட்டு வரோம்மா....”

இன்னைக்கு எனக்கு நல்ல நாள் போலிருக்கு,அத்தனையும் அம்மனும் என்னை ஆசீர்வதிக்க வந்துட்டாங்க...”பூரிப்புடன் பிரசாதத்தை நெற்றியில் இட்ட பின் அனைவருக்கும் நெகிழ்ச்சியுடன் இட்டு ஆசி கூறி மகிழ்ந்தவள்,”என்னமோ தெரியலைடா சைலு ,இன்னைக்கு நான் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கேன்...”

எங்களுக்கு அதுதானே வேணும்....சரிம்மா கொஞ்சம் படுத்திரு சமையல் முடிஞ்சு எல்லோருமா உக்காந்து சாப்பிடலாம்

அன்றைய பொழுது மகிழ்ச்சி கலந்து ஓடிக்கொண்டிருந்தது...மதியம் உணவு முடிந்து ஹாலில் அமர்ந்து அனைவரும் பேசிக் கொண்டிருக்க ,அம்மாவின் விக்கல் ஒலி கேட்டு லஷ்மி உள்ளே ஓடினாள்,

அங்கே அம்மா வழக்கத்துக்கு மாறாக மூச்சு முட்டலில் சிரமப் படுவதைக் கண்டவள்,உடன் வந்த மகனிடம்,

டேய் டேய் அப்பாவைக் கூப்பிடுடா ஆச்சிக்கு மூச்சு முட்டிட்டு வருது ...ஓடு ஓடு ..

கண்ணன் வாசலுக்கு ஓடினான்,

அப்பா அப்பா சீக்கிரம் வா...ஆச்சி...”முடிக்கவில்லை

வந்திருந்த விருந்தாளிகளுடன் பேசிக்கொண்டிருந்த சைலப்பன்..

”என்னடா !!!என்ன?, ஆச்சிக்கு என்ன ஆச்சு ..?பதை பதைப்போடு எழுந்தான்.

”ஆச்சி மூச்சு விட சிரமப்படுறாங்கபா .....”

வாசல்கதவு தட்டி விழாத குறையாக நடுங்கியபடி அம்மா இருந்த அறைக்குள் நுழைந்தான்.

அம்மா காமாட்சி சுவாசம் சீறற்ற நிலையில் திணறிக் கொண்டிருக்க ,. தனக்கே அந்த நிலை வந்தாற்போல் ஆடிப்போனான்

”அம்மா அம்மா என்னம்மா பண்ணுது ”,

”தெரியலையேடா...கடவுள் கூப்பிடுறார்ன்னு நினைக்கிறேன்” என்ற செய்தியை மூச்சுத் திணரலோடு வெளிப்படுத்தினாள்.

”அப்படியெல்லாம் சொல்லாதேம்மா...உனக்கு ஒண்ணும் ஆகாது ..டாக்டரைக் கூப்பிடுறேன்...”

அவன் பின்னாலேயே ஓடிவந்த விருந்தாளிகளும் செய்வதறியாது நிற்கையில்..

கொஞ்சம் குடிக்கத் தண்ணி குடுங்க சைலப்பன்,என்று கூறியவாறு,தன் கையில் எடுத்து வந்த தண்ணீர் பாட்டிலைத் திறந்து நீட்டினான்.

”அம்மா இந்தா கொஞ்சம் தண்ணி குடிம்மா நான் டாக்டரைக் கூட்டிட்டு வரேன்..”என்றபடி அவள் வாயில் தண்ணீரை மெதுவாக ஊற்றினான்.

”வேண்டாண்டா ...இப்போ நீ எங்கேயும் போகாதே என் பக்கதிலேயே இருப்பா...நான் போற நேரம் வந்தாச்சுன்னு நினைக்கிறேன்.நான் உன்னைப் பார்த்துட்டேதாண்டா போகணும்...”

”அம்மா அப்படியெல்லாம் பேசாதேம்மா ...”,விம்மலை மறைத்துக் கொண்டவனாய் முடிந்தவரை அம்மாவை ஆசுவாசப் படுத்தினான்.

சிறிது நேரத்தில் அம்மாவின் போராட்டம் அதிகரிக்க ,தேகமெல்லாம் நடுங்க பட படப்போடு தாயைத் தோளில் சாய்த்தவாறு ,

”கடவுளே !கடவுளே ”என்று பதறினான்.

மாமியாரின் நிலைமையும் ,அவருக்காக வருந்தி கணவன் கஷ்டப்படுவதையும் ,சேர்த்து பார்த்தபடி மனம் கலங்க நின்று கொண்டிருந்தாள் லஷ்மி.

நான் வேணா டாக்டருக்கு ஃபோன் போடட்டுமா...

காமாட்சி செய்கையாலேயே வேண்டாம் என்று தடுத்தபடி ,அருகில் இருந்த பேரன் பேத்திகளை இழுத்து அணைத்துக் கொண்டாள், எல்லோரையும் பார்த்தபடி இருந்த சிறிது நிமிடங்களில்,ஒரு சின்ன புன்னகையோடு சலிப்பும் களைப்பும் தீர்ந்த நிலை அடைந்தவள்போல்,கண்கள் நிலைகுத்தி நிற்க..

.”என் .இறுதி மூச்சு இதுதான் ”என்று ,சொல்லாமல் சொல்லி அடங்கிப் போனாள்.

”அம்மா அம்மா அம்மா ....”.

தன் குரல் ,இனி விண்ணைத் தொட்டால் கூட அவள் செவிகளில் விழாது என்பதை அறிந்தும் ,அடக்கமுடியாமல் விக்கித்துப் போனவன் ,மெதுவாகத் தன் முன் உருண்டுவந்த அந்தத் தண்ணீர் பாட்டிலைப் பார்த்தான்,

’பட படக்கும் குரலோடு ,ஏதுடா இந்தத் தண்ணி?”

திருநெல்வேலியிலே நம்ம மணி ,சாப்பாடி கட்டிக் கொடுத்தான் ,அவன் குடுத்த தண்ணிதாண்டா இது”.

அவன் சொன்னதைக் கேட்டதும் சைலப்பன் இடிந்து போனான்

,போகும் போது கூட தனக்கு சிரமம் வைக்காமல்,தனக்குக் குற்ற உணர்வு ஏற்படுத்தாமல் தன் கடைசி ஆசையை நிறைவேற்றிச் சென்றிருக்கும் அந்த உன்னதமான ஆத்மாவை மீட்டு விடலாம் என்ற வேகத்தோடு

நெஞ்சம் குமுற, தொண்டையில் பாரம் கனக்க ,

”அம்மா ”என்று அலறினான்.

இந்தமுறை அவன் அழைத்த ஒலி

அவனை விட்டுச் சென்ற அந்த உயர்ந்த ஆத்மாவுக்குக் கேட்டிருக்கும்,

“வாழ்க மகனே ”என்று நிச்சயமாக வாழ்த்தியிருக்கும்

[இந்தவார திண்ணையில் வெளியான என் படைப்பு]
தாமிரபரணி படம் நெட்டில் எடுத்தது

இன்னொரு காந்தி வரவேண்டும்

2011-03-11T21:59:00.007+05:30

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------
நெடுநாளாக பதியலாமா கூடாதா என்ற யோசனையில் தள்ளிப் போய்க்கொண்டிருந்தது இந்த பதிவு.
இந்த வார வலைச்சர ஆசிரியர் ராமலஷ்மி தனது வியாழன் பதிவில் எழுதியிருந்த வரிகள் இவை:
நண்பர் வட்டம், திண்ணை இதழ்களில் ஒரேகால கட்டத்தில் நாங்கள் எழுதி வந்திருந்தாலும் இவரது முதல் படைப்பை நான் வாசித்தது ஒன்பதாவது படிக்கையில், 1979-ல், ரத்னாபாலா சிறுவர் இதழில். ‘இன்னொரு காந்தி வரவேண்டும்!” என்கிற அந்த சிறுகதை பெற்ற ஆயிரம் ரூபாய் பரிசு அந்தக் காலத்தில் உயரிய ஒரு அங்கீகாரம். அதை வலைப்பூவில் இவர் பதிந்திருக்கிறாரா எனத் தேடியபோது கிடைக்கவில்லை. தனிமடலில் கேட்டபோது, ‘அக்கட்டுரையின் கருத்து இக்காலத்துக்கு பொருந்தாதே?’ என்றார். ‘நாட்டுப் பற்றை விதைக்கும் நல்லதொரு கருத்து பொருந்தாமல் போனது காலத்தின் பிழை. நாட்டின் வருந்தத்தகு நிலை. ’ என்றேன். சம்மதித்துள்ளார் பதிவதாக. இன்றும் அந்த விதை எவர் மனதையேனும் அசைத்து, துளிர்த்துத் தளிர்விட வல்லதென்றே நம்புகிறேன். இந்த வாரத்துள் கிடைத்தால் அதன் சுட்டியை இங்கு இணைத்திடுவேன், முப்பத்து இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் ரசித்த படைப்பை வலைச்சரத்தில் தொகுத்த பெருமையுடன்!

வலைச்சரத்தில் ராமலஷ்மி ,32 ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் எழுதிய சிறுகதையை ,தனது பள்ளி மாணவி பருவத்தில் ,வாசித்ததை நினைவு கூர்ந்ததோடு நில்லாமல், கதையை வலைப்பூவில் ஏற்றும்படி கேட்டிருந்தார்
அவரது கோரிக்கையை நிறைவேற்றி இருக்கிறேன்.
அவசரமும் ஆசைகளும் தேவைகளும் பெருகிவிட்ட இந்த கால கட்டத்தில்,
100 கோடியைத் தாண்டிய ஜனபெருக்கத்தில்,
எங்கும் எதிலும் ஊழல் மலிந்த இன்றைய சூழ்நிலையில் ...
இன்னொரு காந்தி வந்தால் என்ன சொல்வார்?
யோசிக்க வேண்டிய விஷயம்.
-------------------------------------------
கதையில் க்ளிக் செய்த பின் zoom செய்து வாசிக்கவும்

ஏவாள் தின வாழ்த்துக்கள்

2011-03-08T07:46:00.001+05:30

முன்னூற்று அறுபத்தைந்து நாட்களில்
பெண்களுக்கு என்று ஒரு தினமா?
யார் கேட்டார் ?அதையும்,யாருக்காவது
தந்து விடுங்களேன்!

ஆதாமும் ஏவாளும் ,

அந்த ஈடன் தோட்டத்தில்

குழந்தைகளாய் விடப்பட்ட நாளில்

ஆண்டவர் சொல்லிச் சென்ற
மரக்கனிகள் மட்டும்
உண்டு இருந்த வாழ்க்கை,
உகந்ததா என்று,
எண்ணாமல்,
ஏவாள் இருந்திருந்தால்-.
இன்று ,
ஆண்கள் இன்னும்
பொம்மைகளாகத்தான் திரிந்திருப்பர்
மனித இனம்,
இரண்டோடு நின்று விட்டால்
படைத்தவனுக்கு
அது என்ன பெருமை?

தான் மட்டும்
உண்டு மகிழ்ந்து வாழ்ந்திருந்தால்
மனிதனுக்கு
அது என்ன சாதனை?

இறைவன் விலக்கச் சொன்ன
கனி ஒன்றைக் கொடுத்தாள்
.இன்று அவன்
படிகள் பல ஏறி முன்னேற்றம்
கண்டவனாய்,

வழி காட்டினவளையே ,

அடிமையாக்கி

ஆதிக்கம் செய்கிறான்.

படி அமைத்துத்

தந்தவளையே படியாக்கி

ஏறி நடக்கிறான்

சக்தியின் மகத்துவம் ,
விட்டுக் கொடுத்தலில் இருக்கிறது.

பெண்ணின் பலம்,

பணிவை, பாவனையாக்கியதில்
புதைந்திருக்கிறது.

தேவியின் தைரியம்,

பயந்தவளாய் நடிப்பதில்
ஒழிந்து நிற்கிறது..
புரிந்து கொள்ளுங்கள்
அத்தனையும் கட்டவிழ்ந்தால்
தாங்காது பூமி என்று
அடங்கியவர்களாக நிற்கிறாள்.
அவளின் சக்தி ஓங்கி விட்டால்
பயந்து போவீர்கள் என்று
பணிந்தவர்களாகப் பின்னடைகிறாள்
வேண்டாமே அவளுக்கென்று
ஒரு தினம் .
எல்லா நாட்களையும்
ஆண்களே எடுத்துக் கொண்டாலும்
அவள் சக்தியை ,உலகுக்குக் காட்ட
ஒரு நொடி போதும்.
அந்த ஒரு நொடிக்குள்
எல்லா நாட்களும்
ஏதுமற்று அடங்கிப் போகும்.
maru pathivu

எது நிஜம், எது நிழல்?

2011-03-05T23:34:00.007+05:30

உறவும் நட்புமாய் உரையாடியவர்,

உறவொடித்து மறந்து செல்லலாம்

ஆனாலும் -

நிழல்கள் ஒடிவதில்லை.

அன்புடன் நெருங்கி இருந்தவர்கள்,

அருகாமை தவிர்த்து நழுவலாம். .

ஆனாலும் -

நிழல்கள் மறைவதில்லை.

பாசமுடன் பக்கத்தில் இருந்தவர்,

பார்த்தும் பார்க்காதது போலிருக்கலாம்.

ஆனாலும்-

நிழல்கள் மாறுவதில்லை.

சிரித்தபடி நம் நட்பை ஏற்றவர்,

சிக்கலென விட்டுப் பிரியலாம்

ஆனாலும்-

நிழலகள் ஒழிவதில்லை.

பாசம் நேசம் நட்பு உறவு எல்லாமே ,

பனை அளவு மாற்றம் கண்டாலும்

தினை அளவுகூட மாறாதிருக்கும்

நிழல்களைப் பத்திரப் படுத்துங்கள்.

உறவாய் நின்றதை உள்ளிழுத்து வையுங்கள்.
அன்பாய் களித்ததை ,அழுத்தி வையுங்கள்.
சிரிக்கும் தருணத்தைச் ,சேர்த்து வையுங்கள்.
பார்க்கும் நிமிட்த்தைப் ,பதிந்து வையுங்கள்.

காரணமே அறியாமல் ,
இழந்துபோன அனைத்தையும்
அப்படியே தேக்கி வைத்துத் ,
எத்தனை காலமானாலும்
திருப்தி படுத்தும்

புகைப்படங்களைப் ,

பொக்கிஷங்களாய் போற்றுங்கள்
நிஜங்கள் ,மாறலாம் ,
மறையலாம் ,அழியலாம்,
ஆனால்
இங்கு மட்டும் ,
நிஜங்கள் பொய்யாயின,
நிழல்கள் மெய்யாயின.
நிஜங்கள் வரும் போகும்
நிழல்கள்தான் என்றும் நிரந்தரம்.
-----------------------------
20 /2/11 திண்ணையில் வெளியான என் வரிகள்
----------------------

திண்ணையில் பறக்குது என் பட்டம்

2011-02-07T07:13:00.003+05:30

எது என் பட்டம் ?

விண்ணிலே சிறகடிக்கும் பறவை போல்
சுழன்றாடும் பட்டங்களில் என் பட்டம் எது?
வண்ணமெல்லாம் குழைத்தெடுத்து
ஓவியமாய் மின்னும் பட்டமா?
என் கை சுற்றியிருந்த ,கயிற்றை இழுத்தேன் ,
வரவில்லை அந்த பட்டம்.
அன்னம்போல் வடிவாகி, நீல வானமே
நீரலையாய் ,நீந்தி ஆடும் அந்த பட்டமா?
இழுத்தேன் ,இம்முறையும் வரவில்லை
எனக்குச் சொந்தமில்லா அந்த பட்டம்.
பட்டுத்துணிகளும் சின்ன மணிமாலைகளுமாய்
கண் கவரும் கலையான பட்டமா/
இழுத்தும் ஏனோ வரவில்லை
வண்ணமில்லை வடிவம் இல்லை
வெற்றுத்தாள் பறப்பது போல்
வளைந்து நெளிந்து பறக்கும் சாதா பட்டமா?
இழுத்த உடன் என் கையில் இறங்கியது.
இறைவன் சொன்ன சேதியை எனக்குரைத்த்து.
அழகாய் இருக்கிறது என்று,
அடுத்தவர் பட்ட்த்துக்கு ஆசைப் படாதே.
உன் பட்டம் உருவாவது ,உன் கையில் .இருக்கிறது
வண்ணத்தால் பிரகாசிப்பது உன் எண்ணத்தில் இருக்கிறது.
அடுத்தவரது உரிமையை உனதாக்கிக் கொள்ளாதே
அவரது திறமையை உனக்கென அபகரிக்காதே.
அவரவர் பட்டம் அவரவர்களுக்கே.
அடுத்தவன் பட்டம் உனக்கு வராது
உன் பட்டம் யாரிடமும் போகாது .
புரிந்து கொண்டால்
இதயம் இனிய பட்டமாகும்
சிறகின்றி சந்தோஷ வானில்
சிட்டாய் பறக்கலாம்
ஆனந்தக்கடலில்
துடுப்பின்றி அழகாய்
நீந்தலாம்.
================
பட்டங்கள் உபயம் வெப் சைட்

கேட்டால் சிலிர்க்கும்

2011-02-01T21:20:00.003+05:30

1967’ ம் ஆண்டு,
வெளிவந்த ‘தாயே உனக்காக’ திரைப்படத்தில் வரும் இந்த பாடல் இன்று கேட்டாலும் சிலிர்க்க வைக்கிறதே.!!!
அதற்குக் காரணம் ,
பாடலின் கருத்தா ?பாடகரின் குரல் வளமா?
அற்புதமான இந்த வரிகளை கேட்டுப் பாருங்கள்.
நாடு சுதந்திரம் அடைந்து 20 ஆண்டுகள் வரை கூட ,தேசபக்தி படங்கள் வந்திருக்கின்றன.
63ல் ஆண்டுகளில் ,சுத்தமாக துடைத்தாற்போல் ஆகிவிட்டதே என்று நினைத்தால் ,
நாம் சரியான பாதையில்தான் நாட்டின் தூண்களைப் ,பலப்படுத்துகிறோமா என்று யோசிக்க வைக்கிறது.

இன்றும் இதுபோல் எத்தனையோ தாய்மார்கள் இது போல் தியாகம் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.அவர்களையெல்லாம் சிரம் தாழ்த்தி வணங்குவோம்.

இங்கே தட்டி
பாடலைக் கேளுங்கள்.

திண்ணைக்கு வாங்க

2011-01-31T06:29:00.003+05:30

இந்தவார திண்ணையில் நான் எழுதிய கதை.

எல்லாம் மாயா

”என்ன பர்வதம் என்ன ஆச்சு ஏன் இப்படி சோர்ந்து போயிருக்கே...”சபாபதி ,டெலிபதியாகி போட்டோவுக்குள்ளிருந்து பேசினார்.
”ஒண்ணுமில்லீங்க ...கொஞ்சநாளா உடம்பு முடியலை...வேலையே ஓட மாட்டேங்குது...”
”வயசாச்சு இல்லையா அப்படித்தான்...”
”அப்படி என்ன வயசாச்சு...”
இதான் இந்த பொம்பளைங்களுக்கே உண்டான ஒவ்வாமை..
அது என்ன ஒவ்வாமை
ஒத்துக்கொள்ளாதத் தனம்..
போதும் போதும் அங்கே போயும் உங்க தமிழ் வாத்தியார் பேச்சை விடலையா...
ஊனோடு கலந்திருந்தா போகும் .,இது உயிரோடு கலந்ததாச்சே, எப்படிப் போகும்?
ஐயா சாமி ஆளை விடுங்க....
இந்த வசனம் அடிக்கடி பர்வதம் அவரிடம் சொல்லுவது.
ஆளை விட்டுத்தானே வந்துருக்கேன்..
”இப்படி சொல்லிச் சொல்லித்தான் என்னை விட்டுட்டுப் போய்ட்டீங்களா?”கண்ணீர்மல்க கேட்டாள்
இப்படித்தான் , தன் கணவனின் பட்த்துக்கு அருகே இருந்து ,கொஞ்சம் முன்னோட்டம் கொஞ்சம் பின்னூட்டம் என்று கலந்துரையாடல் செய்து மகிழ்ச்சி அடைவாள் பர்வதம்..

”இருக்கும் போது எலியும் பூனையும்,இழந்தபின்னே வலியும் வேதனையும்”

என்று அவர் எழுதிய குறுங்கவிதை, உண்மையானதை எண்ணி எண்ணி மனம் கலங்கியவளாய் நாட்களை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தவளுக்குக் கொஞ்ச காலமாக இதயத் துடிப்பு ,நிற்கவா அடிக்கவா என்று கேட்பது போல் துடிக்கத் தொடங்கியது.
”என்ன வாழ்க்கை இது? இப்படி வேலைக்குப் போகும் ,
இந்தக்காலத்து எந்திரத் தம்பதிகள், குழந்தைகள் என்னடான்னா,,,பெற்றோரின் வேலைபளுவைத் த்த்தம் தலையில் தாங்கும் சுமைதாங்கிகள் என ,வலம் வரும் அவலம்,
அம்மா அப்பா என்ற வார்த்தையில் மிளிரவேண்டிய , ,பாசமும் நேசமும் ..,கண்டிப்பும் கட்டளையுமாக மாறின சோகம்,...
இப்படியே போனால் எதிர்காலக் குடும்ப சூழ்நிலை என்னவாகுமோ.?
கூட்டுக்குடும்பம் இல்லைன்னு இப்போ புலம்புறோம் ,
இனிவர காலத்தில் ,குடும்பமே இல்லாம போய்விடுமோன்னு அச்சமாத்தான் இருக்கு..
இந்த பிள்ளைங்களைப் பாருங்களேன்..அதுகளுக்கும்,.அம்மா அப்பா கூட விளையாடணும் வெளிலே போகணும்னு ஆசை இல்லாமலா இருக்கும்.?..முடியாதுன்னு தெரிஞ்சுதானே இப்படி டீவியும் வீடியோ கேமும்ன்னு நேரத்தை ஓட்டுதுகள்..

நல்ல ஸ்கூல் கிடைக்கணும்,ஸ்கூலுக்குத் தகுந்த ரேங்க் வாங்கணும்,அப்புறம் காலேஜ் சீட்,
ஐ.டிலே வேலை...பாஸ்போர்ட் விசா அயல்நாட்டுப் பயணம்,கிரீன் கார்டு... என்று வரிசையாக அலையடிக்கும் சாகரமே வாழ்க்கையாகிப் போச்சு. . இப்படி வளத்தூ ஆளாக்கின பிள்ளைங்களை ஏதோ ஒரு நாட்டுக்குத் தத்து கொடுத்துட்டு இங்கே தனிமரமா நிக்கணும்..”
புலம்பியபடியே குழந்தைகளின் வரவுக்காக்க் காத்திருந்தாள்.”

ஜனா,சம்பத் இருவரும் ஸ்கூல் வேனிலிருந்து இறங்கி ,மடமடவென்று உள்ளே நுழைந்தார்கள்..ஷூ ஒரு பக்கம்,பை ஒருபக்கம் என்று வீசியபடியே,கையில் டீவி ரிமோட் சகிதம் சோஃபாவில் சாய்ந்தனர்...
இருவருக்கும் தான் ஆசையாய் செய்துவைத்திருந்த டிஃபனைக் கையில் மேஜையில் வைத்து,,பக்கத்தில் பூஸ்ட்,காம்ப்ளான் வைத்தபிறகு,கண்ணுங்களா சீக்கிரம் கை காலெல்லாம் கழுவீட்டு வாங்க, ”
மெதுவாக இருவரையும் உடை மாற்றி,டிஃபனைச் சாப்பிட வைத்தாள்
6 மணிக்குக் கரெக்டா ஹோம் ஒர்க் பண்ண வந்துடணும் ....சரியா செல்லங்களா?

ஓகே பாட்டி
அப்படி இப்படி என்று மணி 9 காட்டியது .மகனும் மருமகளும் அலுப்புடன் உள்ளே நுழைந்தனர்.

”..நாளைக்கு டெஸ்ட் இருக்குன்னு சொன்னாளே...ஜனா படிச்சாளாம்மா ,இந்த வாண்டு நல்ல படுத்தியிருப்பானே?
என்றபடி இருவரும் களைப்புடன் அறைக்குள் நுழைந்தனர்
அவளும் பாவம்!, புருஷனுக்கு சப்போர்ட்டா இருக்குமேன்னு ,வேலை வேலைன்னு உழைக்கிறா..இந்த காலத்திலே ரெண்டுபேரோட சம்பளம் இல்லாம, வாழ்க்கையை ஓட்றது முடியாது போலிருக்கே....
சொல்லப்போனா ,அன்றாடங்காய்ச்சிகள்தான் ஆனந்தமா இருப்பாங்கன்னு தோணுது..

பாவம் குழந்தைகள் .நான் ஒருத்தி இருக்றதாலே எல்லாம் சுமுகமா ஓடுது..நமக்கு ஒண்ணு ஆச்சுதுன்னா...திண்டாடிப் போயிடுமே..
பிள்ளைகளை அனுசரணையா நான் பாக்கப் போயி நிம்மதியா வேலைக்குப் போறாங்க...எனக்கு ஏதாவது ஆச்சுன்னா...நினைச்சுப் பாக்கவே முடியலையே....”
இந்த கோணத்தில் அவள் யோசிக்க ஆரம்பித்து ஒரு சில ஆண்டுகள் ஓடியிருக்கும்.
தன் உடல் நிலை ,கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வலுவிழந்து கொண்டிருக்கிறதோ என்ற அச்சம் ஆட்கொள்ள அதுவே அவளுக்கு எமனாக மாறியது போல்,ஒரு நாள் படுக்கையில் விழுந்தவள்,கொஞ்சநாள்,வீட்டில் சிகிச்சை,பிறகு ஆஸ்பத்திரியில் சில வாரங்கள் என்று கிடந்தவள்,எழுந்திருக்காமலேயே விடை பெற்றாள்.
விண்ணுலகில் அவளுக்காக்க் காத்திருந்த சபாபதியின் ஆத்மா,முகம் மலர வரவேற்றது..அவரைச் சுற்றிலும் தனக்கு முன் வந்து ,
அடுத்த ஜென்ம்ம் எடுக்காத, குடும்பத்து அனைத்து அங்கத்தினரும் நிற்க

...”ஓஹோ!நாம் எதிர்பார்த்த கூட்டுக் குடும்பம் ,இங்கே அமோகமாக நடைமுறையில் இருக்கிறதே...”என்று ரசித்தபடி எல்லோருடனும் தன்னை ஐக்கியப் படுத்திக் கொள்ள முயற்சி செய்தவாறு நின்றாள்.

என்னதான் கணவன் பெற்றோர் ,தன் அண்ணன் தம்பி மாமா மாமி என்று பலரையும் சந்தித்தாலும் தான் விட்டு வந்த தன் மகனும் ,அவன் குடும்பமும் தான் இல்லாமல் எப்படி பாடு படப் போகிறதோ..என்ற ஏக்கமே ,அவளை விண்ணுலகம் வந்தும் ,கொன்று கொண்டிருந்தது.
அவளது ஆத்மா நிம்மதி இல்லாமல் இருப்பதைக் கண்ட சபாபதியின் ஆத்மா.அவளது அறியாமை இன்னமும் அவளை விட்டு அகலாததைக் கண்டு ,வியந்து நின்றது.
,”இதுதான் வாழ்க்கை ,உன் கடமை அங்கே முடிந்து விட்ட்து ,நீ நினைத்தாலும் ஒரு விநாடி கூட உனக்கு அதிகப்படியாக அந்த இறைவன் தரமாட்டான்,ஏன் அவனே நினைத்தாலும் கூட இயலாது..உன் கடமை உன் செய்கை உன் இயக்கம் எல்லாமே இங்கே நிர்ணயிச்சு உறுதியான விஷயம் நீ எதையும் அதிகப்படியா செஞ்சிருக்க முடியாது..என்று விளக்கினார்,
என் அம்மா போனப்ப நீ எத்தனை நாள்ம்மா அழுதுட்டு இருந்தே... தொடச்சுப்போட்டுட்டு வேலையப் பார்க்கலியா..?அவளோட புடவை நகைன்னு பங்கு போட்டு எடுக்கலையா... என் அம்மாவை எத்தனை நாள் மனசிலே வச்சு சோகத்தோட இருந்தேன்னு சொல்லு..உனக்கொரு நியாயம் அடுத்தவளுக்கு ஒரு நியாயமா?என்ற ரீதியில் எவ்வளவோ சொல்லியும் ,பர்வதம் ,சமாதானம் ஆகாமல் ,ஏக்கத்தில் இருப்பது தொடர்ந்த்து.
பூலோகக் கணக்கில் பல மாதங்கள் ஓடிப்போயிருந்தன.
சபாபதி மெதுவாக ,பர்வதத்துக்கு ‘இதுதான் உலகம் ‘என்ற யதார்த்த்த்தை உணர்த்த முற்பட்டார்.
இதோ பாரும்மா..பூலோகம் தெரியுதா,
ஆமாங்க உலகம் உருளுது..
உருளுதா ?அதில் நம்ம கண்டம் தெரியுது பார்,,
அடுத்து நம்ம நாடு ,,அப்படியே கீழே பார் ,சென்னை,மயிலாப்பூர்,4வது குறுக்குத் தெரு 56ம் நம்பர் வீடு...
யாரோட வீடுங்க அது ?அப்பாவியாக்க் கேட்டாள் பர்வதம்.
அடி அசடே அது நம்ம வீடுதான்..அது கூட மறந்து போச்சு .இப்பவாவது புத்தியோட யோசிக்கப் பழகேன்.
உள்ளே பாரு உன் மகனும் மகளும் பேரப் பிள்ளைகளும்...என்ன பண்றாங்கன்னு ..
அங்கே
என்ன்ங்க நம்ம லட்சுமி வேலைக்குப் போகாமல்,சமையல்கட்டுக்குள்ளே இருக்கா..ஆச்சரியமடைந்தவளாய் கேட்டாள்,
அவள் மகனிடம் பேசுவது காதில் விழ ,ஸ்தம்பித்துப் போனாள்
இவ்வளவு நாளா அம்மாவுக்காக அவங்க சுதந்திரமா வீட்டுப் பொறுப்பைப் பார்க்கட்டுமேன்னு, நான் வேலைக்குப் போய்கொண்டிருந்தேன்.. ஏதோ பார்த்துக்றதுக்கு அம்மா இருக்காங்களே ,முடியும்வரை ஓடட்டுமேன்னுதான் வேலைக்குப் போனேன்..
வீட்டிலே இருந்து உங்களையும் பிள்ளைகளையும் கவனிக்காம அப்படி என்ன வேலைன்னு அலுப்பாதான் இருந்துச்சு..என்ன பண்றது..நானும் வீட்டிலே இருந்து ,ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் சரிப்பட்டுவராம ..எதுக்கு இந்த வம்பெல்லாம்ன்னுதான் அம்மா கையிலே எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு இருந்தேன்.இப்போதான் நிம்மதியா அக்கடான்னு இருக்க முடியுது..அதுக்காக அம்மா போனது நிம்மதின்னு சொல்ல வரலை..
அடப்பாவி நான் இத்தனை நாளா உன்னைத் தொந்தரவு பண்ணிட்டுதான் இருந்தேனா...நான் என்னமோ உனக்கு உதவியா துணையா ,தூணா,சப்போர்ட்டா இருக்றதா நினைச்சுட்டு மாங்கு மாங்குன்னு கவனிச்சுக்கிட்டேனே...
அத்தனையும் எனக்காக நீ விட்டுக் கொடுத்த வேலைதானா...இது தெரியாம என்னமோ நான்தான் எல்லாமா இருந்து பாத்துட்டு வரேன்னு இருந்தேனே..நான்தான் எல்லாம்னு இருந்தேனே..அதெல்லாம் வெறும் மாயைதானா..
அந்த அதிர்ச்சி யிலிருந்து அவள் மீழ்வதற்குள்,
.”..இந்த ஆஸ்பத்திரி செலவு ,அம்மாவுக்கு மருந்துன்னு எக்கச்சக்கமா ஏறிட்டே இருக்குதே தம்பிகளும் தரமாட்டானுங்க, அண்ணனும் கைவிரிப்பான் ..ஏதோ நம்ம பாட்டை பார்க்றமாதிரி ஓரளவு செட்டில் ஆகியிருக்கு..காரியத்துக்கு ஆன செலவைக் கூட இன்னும் செட்டில் பண்ணாம ஊரைப்பாக்கப் போய்ட்டாங்க...
நீயுமா மகனே...அதற்கு மேல் புலம்ப அவள் ஆத்மா இடம் தரவில்லை...என்ன இருந்தாலும் பெற்று வளர்த்த பிள்ளையாச்சே..
இவர்கள் இப்படியென்றால் குழந்தைகளோ ,
ஜனா,...ஐய்ய்ய்யா இப்போ பாட்டி ரூம் எனக்குத்தான்,நீ நம்ம ரூமை எடுத்துக்கோ...
இல்லை பாட்டி ரூம் எனக்குத்தான் என்று இரு பேரக் குழந்தைக
ளும் சண்டை போட்டுக் கொண்டிருக்க,தன் இல்லாமை ,அவர்களுக்கு இயலாமை என்றிருந்த உண்மை தெரியவந்த போது ,பர்வத்த்துக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்த்து.
”அம்மா இனிமேல் வேலைக்குப் போகாம வீட்டிலே இருப்பாங்க,பாட்டிமாதிரி சுண்டலும் கொ ளுக்கட்டையுமா செய்யாம கட்லெட்,நூடுல்ஸ்,சாண்ட்விச்னு அம்மா வகை வகையா செய்வாங்க...”
”அடச் செல்லங்களா நீங்களுமா...என்னை அவ்வளவு சுலபமா தூக்கி போட்டுட்டீங்க...”

இப்படியாக ,தான் இல்லையென்றால் கஷ்டப் படுமே குழதைகள் ,என்று புலம்பியவாறு,தனக்கென எந்த சந்தோஷமும் வேண்டாம் என்று இருந்த பர்வதம் ,இவ்வளவு நாளாக ஒரு வேண்டப்படாத விருந்தாளியாகத்தான் இருந்திருக்கிறாள் ,என்ற அதிர்ச்சியான உண்மை வெளிப்படும் பொழுது ,காலம் கடந்து போயிருந்த்தை காலனின் பிடிக்குள் வந்த பின் உணர்ந்தாள்.
நேற்றிருந்தார் இன்றில்லை எனும் பெருமை படைத்த்து இந்த உலகம் என்று கூறிய வள்ளுவர்,நேற்றிருந்தார் இன்றில்லை எனும் பெருமை படைத்த்து இந்த மனது என்றும் சொல்லியிருக்கலாம்.சுத்தமா துடைச்சு போட்டுட்டாங்களே.
புத்தியோடு பிழைக்க அடுத்த ஜென்மத்துக்காக்க் காத்திருக்கத் தொடங்கினாள்
அந்த பிறவியில் அவள் தலையில் என்ன எழுதி அனுப்புவானோ அந்த இறைவன்..

குடியரசுதின பிரார்த்தனை

2011-01-26T05:58:00.003+05:30

1947ல் வெளியிடப்பட்ட இந்த மூவர்ணக்கொடியில் தெரியும்

ஒற்றுமை,

வீரம் ,

தியாகம் கலந்த தேசபக்தி,

சுயநலமற்ற உழைப்பு ,

சுத்தமான கரங்கள்

நல்ல பாரதம் காணும் வேட்கை ,

அதற்கான உத்வேகம்,

இவையனைத்தும்,

இன்று பறக்கும் கொடியில் தெரிகிறதா?

இவை அனைத்தும் ,
மறுபடியும் இக்கொடியில் பதிய ,
இன்றைய இளம் தலைமுறை ,
சிற்றுளி ஏந்தி செதுக்கட்டும்.

சீராக செதுக்கும் ஓசை ,
தேசியப்பாடலாய்.
நாடு முழுக்க ஒலிக்கட்டும்
நாடிநரம்பெல்லாம் சிலிர்க்கட்டும்.
பட்டொளி வீசி ,
நம் பாரதம் ஒளிரட்டும்.
பாரெல்லாம் அவள் புகழ் பரவட்டும்
மூவர்ணக் கொடியும் ,
பெருமையுடன் பறக்கட்டும்.

தென்சென்னை பஜன் குழு-2

2011-01-16T21:29:00.003+05:30

சிந்தனையில் சிக்கினாய் சக்தி ,ஓம்
சிற்பியின் கரங்கள் தந்தாய் சக்தி ,
சிற்றுளியால் செதுக்கினேன் சக்தி ,
சின்னஞ்சிறு சிலையானாய் சக்தி ,

ஆழ்மனதில் ஊற்றானாய் சக்தி ,ஓம்
எண்ணத்தில் உருவானாய் சக்தி ,
கண்ணுக்குள் கவியானாய் சக்தி ,
விரலுக்குள் விசையானாய் சக்தி ,

சந்தனத்தில் மணப்பாய் சக்தி ஓம்
குங்குமத்தில் சிரிப்பாய் சக்தி ,
பன்னீரில் குளிர்ந்தாய் சக்தி ,
மஞ்சளில் மகிழ்ந்தாய் சக்தி ,

பாடலுக்கு ராகமானாய் சக்தி ஓம்
ஆடலுக்குள் ஜதியானாய் சக்தி ,
விரலுக்குள் கோலானாய்சக்தி ,
ஏட்டில் எழுத்தானாய் சக்தி ,

திருமதி பிரேமா ராகவன் ,கடந்த 27 ஆண்டுகளாக பஜன் குழுவை நடத்தி வருகிறார்.இவர் மைலாப்பூர் வித்யாமந்திர் உயர் நிலைப்பள்ளியின் துணைத் தலைமை ஆசிரியராக பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர்.

[பாடல் வரிகள் தொடுத்தது கோமா]

வேர்களுக்கு மரியாதை

2011-01-16T15:05:00.006+05:30

வேர்களே

---------------

வெளியே தெரியாதவரைதான்

வேர்களுக்கு மரியாதை.

உள்ளிருந்து உயிரெனத் தாங்கும்

தலைவன் போல்

அடுத்தவர் அறியாது தோள் கொடுக்கும்

தோழன் போல்

மறைந்திருந்து காப்பதே ,

வேர்களுக்குப் பெருமை.

இங்கே நீங்கள் ,ஏன் வெளியே வந்து

உங்களை இனம் காட்டி நிற்கிறீர்கள்.?

மரம் ,உங்களே மறந்து போனதால்

விழைந்த சோகத்தாலா ?

நன்றி மறந்த கிளைகள் மேல்

உள்ள ஆதங்கத்தாலா?

இலைகளும் பூக்களும் ,உங்கள் அருமை அறியாத,

ஆத்திரத்தாலா?

காய்கனிகளின் கவனமின்மை தந்த

காயத்தாலா?

எப்படியானாலும் ,வேர்களே! வெளியே வராதீர்கள்

மதிப்பிழந்து புதைந்தே போவீர்கள்.

உள்ளிருந்தே தாங்கி நில்லுங்கள்.

மரியாதையில் சிலிர்த்துப் போவீர்கள்.

[ஃபேஸ்புக் ல் என் கசினின் மகன் நடேஷ்கண்ணாயிரம் ஃபோட்டோ ,என்னுள் கவிதை அலையை அடிக்கச் செய்தது.]

நடேஷ்!
புகைப்படத்துக்கு அனுமதி அளித்தமைக்கு நன்றி

கானமழை

2011-01-15T18:15:00.003+05:30

இவரது பாடல்க கேட்டு ரசிக்க இங்கே க்ளிக் செய்யவும்

தென்சென்னை பஜன் குழு

2011-01-13T06:51:00.007+05:30

----------------------------------------
எங்கள் தென்சென்னையில், பஜன் குழு ஒன்று ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் ஒவ்வொருவர் இல்லத்தில் கூடி பஜனை நடத்தி வருகின்றனர்.எங்கள் பிளாக்கில் நடத்தப் படும் வெள்ளிகிழமைகளில் நான் நிச்சயம் சென்று கலந்து கொள்வேன்.நான் எழுதிய ’108 போற்றி ’பாடலிலிருந்து ராகத்துக்கு ஏற்ற வரிகளைத் தேர்ந்தெடுத்து திருமதி பிரேமா ராகவன் குழுவினர் பாடி வருகின்றனர்.அவர்கள் என் வரிகளை மெட்டோடு பாடுவதைக் கேட்கும் பொழுது,
”ஈன்ற பொழுதும் பெரிதுவக்கும் ...”வரிகளை உணர்ந்து பூரிப்படைவேன்.
என் டிஜிடல் கேமராவின் ஏற்கும் திறன் அளவு, குறைவானதால் இரண்டு நிமிட க்ளிப்பிங்ஸ்தான் தர முடிந்தது.
இது முன்னோட்டமே .

செவ்வாடைத் தாயே போற்றி ஓம்

செவ்விதழ் சிரிப்பே போற்றி ஓம்

செங்கமலப் பூவே போற்றி ஓம்

செந்நிறத்தவளே போற்றி ஓம்

வேம்பில் இனிப்பவளே போற்றி ஓம்

வேதனை அறுப்பவளே போற்றி ஓம்

வேதம் அறிந்தவளே போற்றி ஓம்

வேராய் நிற்பவளே போற்றி ஓம்

புற்றில் பூத்தவளே போற்றி ஓம்

புன்னகை புரிந்தவளே போற்றி ஓம்

அரவமாய் வந்தவளே போற்றி ஓம்

அற்புதம் வடித்தவளே போற்றி ஓம்

தேனாய் இனிப்பவளே போற்றி ஓம்

தேவதையாய் வந்தவளே போற்றி ஓம்

பண்ணாய் ஒலிப்பவளே போற்றி ஓம்

கண்ணாய்க் காப்பவளே போற்றி ஓம்

வாடாத மலரே போற்றி ஓம்

வாட்டம் தீர்ப்பாய் போற்றி ஓம்

மாறாத அழகே போற்றி ஓம்

மாயை அகற்றுவாய் போற்றி ஓம்

திருமதி பிரேமா ராகவன் ,கடந்த 27 ஆண்டுகளாக பஜன் குழுவை நடத்தி வருகிறார்.இவர் மைலாப்பூர் வித்யாமந்திர் உயர் நிலைப்பள்ளியின் துணைத் தலைமை ஆசிரியராக பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர்.

ஐந்தில் பார்த்த சிறுமி

2011-01-08T05:59:00.001+05:30

மேடையில் ,நளினமாக கதக் ஆடும் இவர் ,என் தோழியின் மகள்.
இவரை நான்,17 ஆண்டுகளுக்கு முன் ஐந்து வயது பாலர்வகுப்பு சிறுமியாக பார்த்தது.அதன் பிறகு கணவரரின் பணி நிமித்தம் மாற்றலாகி ஊர் மாறி வந்தபின் ,சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிட்டாமல் போனது.
இத்தனை ஆண்டுகள் கழித்து என் தோழி கோபனா கிருஷ்ணகுமார்,தன் பெண் அர்ச்சிதாவின் நடன நிகழ்ச்சியை யூ ட்யூப் மூலமாக அனுப்பிவைத்தார்
வாட்டர் பாட்டிலும் ,ஸ்கூல் பையுமாக அம்மாவோடு ஒட்டிக் கொண்டு வந்த சிறுமியா இவள்!!!!
சந்தோஷம் ஆச்சரியம் கலந்து தந்த யூ ட்யூபுக்கு நன்றியைத் தெரிவிக்கும் வண்ணம் பதிவிடுகிறேன்

தாயின் வேண்டுதல்

2011-01-02T01:14:00.007+05:30

இறைவா!

இன்று
ஒரு வேளைச் சோற்றுக்குக்,
கோவில் வாசலிலே,
என்னை,இப்படி இருத்திய
என் மருமகளுக்கும்,
நாளை இதே நிலைமை
வாராதிருக்க வேண்டிக்கொள்கிறேன்.

என் மகனைப் போல்
நாளை என் பேரனும்

என் பிரிவால்,
நொந்து போவான்.
.
குற்ற உணர்வில்,
குன்றிப் போவான்.

--------------

டிசம்பர் பிட் போட்டிக்கு

2010-12-15T22:19:00.005+05:30

வெள்ளிக்கிழமை விடியும் வேளை
வாசலில் கோலமிட்டாள்.
அஞ்சலை ,
வாசலில் கோலமிட்டாள்
[இது போட்டிக்கு]

-------------------------------------------------------------------------------

இது அதிகாலை இல்லை ..அந்திமாலை
[94லில் சாஸ்திரி நகரில் ,ராகம் அபார்ட்மெண்டில் ,2வது மாடியில் கண்டெடுத்த காட்சி ]

யாராக இருக்கும்?

2010-12-11T23:31:00.012+05:30

அவளன்றி வேறு யார்?
-----------------------
நாம்
அடுத்தவருக்குத் தோள்கொடுக்க
வலு இழந்த போதும்,நம்மைத்
தேடி வந்து
வாசலிலே நிற்பது
யாராக இருக்கும்?

நம்மிடம்
தருவதற்கு ஏதுமில்லை
என்றானாலும்
நம்மைத் தாங்கி நின்று
தலை வருடுகிறாளே
அவள் யாராக இருக்கும்?

நம்
சிரிப்பை நாமே மறந்த நிலையிலும்,
புன்னகையோடு பக்கம் வருவது
யாராக இருக்கும்?

நம்மை
சோகம் சூழ்ந்த காலத்திலும்
பகிர்ந்து கொள்ள ஓடோடி வந்து
பக்கத்தில் அமர்வது
யாராக இருக்கும்.?

அடுத்தவருக்கு
உதவிக்கரம் நீட்ட இயலாத வேளையில்கூட
பாசமாய் அணைத்துப், பார்த்துக் கொள்வது
யாராக இருக்கும்?

அத்தனை உயரிய குணத்துக்கும் உரியவள்
நம் அம்மா அன்றி
வேறு யாராக இருக்க முடியும்?

---------------

நீங்கள் யார்?

2010-12-11T17:33:00.003+05:30

பதினோறாம் வகுப்பில் அமர்ந்த ஆண்டு,

பத்திரிகை வெளியிட்ட ,

பத்தாம் வகுப்பு ,மாதிரி வினாத்தாள்

சுண்டல் மடிக்க ஏதுவானது.

கல்லூரியில் காலெடி வைத்த ஆண்டு

பல்கலைக் கழகங்கள் நடத்திய

கவுன்சிலிங் ,கறிக்குதவுமா என்றானது.

வேலையில் அமர்ந்த வேளை,

வேலை டாட் காம் ,

வெட்டி டாட் காம் போலானது.

திருமண பந்தம் கூடிவந்த நாளில்,

கல்யாணமாலை ,இணையதளம்,

கடுகாய் சிறுத்துப் போனது.

ஒருவரை நாம்,

லட்சியம் செய்வதும்

அலட்சியம் செய்வதும்

நம் தேவைகளே தீர்மானிக்கின்றன

என்பதைப்.புரிந்து கொள்வோம்

தேவைப்பட்ட காலத்தில்,

நீ மலையினும் உயர்ந்தவன்,

கடலினும் பரந்தவன்.

தேவை பூர்த்தியான பின்,

நீ எள்ளிலும் பொடியவன்,

எறும்பிலும் சிறியவன்.

திண்ணைக்கு வாங்க

2010-11-29T10:12:00.003+05:30

”நச் ”சிறுகதைப் போட்டிக்காக நான் எழுதி அனுப்ப முடியாத ,"விடாது நெருப்பு”
என்ற இந்த சிறுபடைப்பு,இன்று திண்ணையில் அரங்கேறியிருக்கிறது .

கதையை
வாசிக்க இங்கே சொடுக்கவும்
விடாது நெருப்பு
--------------------------------------------------------------------
விடாது நெருப்பு

       அக்கம் பார்த்தவாறு தயங்கித் தயங்கி வந்துகொண்டிருந்தான் மாணிக்கம்.அன்றுவரை அவன்,தலை நிமிர்ந்து நடந்த வந்த அதே தெருதான்,ஆனால் இந்த முறை ,அவன் நடையில் ஒரு குற்ற உணர்வு தெரிந்தது.
"ஏய் நீ நம்ம ஸ்கூல் வாத்தியார் மாணிக்கம்தானே….!"ஆச்சரியமும் சந்தேகமுமாகக் கேட்டார் ஓய்வு பெற்ற தபால்காரர் ஆறுமுகம்
"....உன்னைக் காணோம்னு தேடிப் பார்த்துட்டு ,பள்ளிக் கூடத்து தீ விபத்திலே எறிஞ்சுபோனதிலே அடையாளம் தெரியாதவங்க லிஸ்ட்டிலே உன்னோட பேரையும் சேர்த்து அறிக்கை விட்டுருக்காங்க....நீ இங்கே குத்துக்கல்லாட்டம் வந்து நிக்றே...என்னப்பா ஆச்சு நீ எப்படித் தப்பினே..?"
    இதே ஆச்சரிய தொனியில் அவனை வழியில் பார்த்த பங்கஜம் பாட்டி,கோடி வீட்டு குப்புசாமி,எதிர்வீட்டு வாண்டு கோபாலுன்னு எல்லோரும் கேட்டு மலைத்து நின்றார்கள்.
எல்லோருக்கும் ஒரே பதிலை வார்த்தை மாறாமல் வரிசை மறக்காமல் ,சொல்லிக் கொண்டே வந்தான்.
அவன் சொன்னது
"...நான் அன்னைக்குப் பள்ளிக் கூடமே போகலை ....ஒரு ஜோலியா என்னை டவுணுக்கு அனுப்பி வச்சுட்டாங்க...காலையிலே 6மணிக்கே போய்ட்டேன்....ரெண்டு நாளா வேலை அலைச்சல்லே எனக்கு எந்த சமாச்சாரமும் தெரியாம போச்சு.....".
கண்றாவி...கஷ்டகாலம்,விதி ,நேரம் என்ற பல வார்த்தைகளைக் கொட்டி சொல்லியபடி வந்தான்
     "சரி சரி உன்னோட வீட்டுக்காரியைப் போய்ப் பாரு, ரெண்டு நாளா பச்சத் தண்ணி பல்லுலே படாம அழுதுட்டு இருக்கா ..ஓடிப் போய் அவளைச் சமாதானம் பண்ணு....பாவம் புள்ளைத்தாச்சி....இப்படி பட்டினியா கிடந்தா உடம்பு என்னத்துக்கு ஆறது......அவ அழுகையைப் பார்க்கச் சகிக்கலை....யார் பேச்சையும் கேக்காம சுருண்டு கிடக்கா போ போ ....போய் அவளைக் கவனி..
மெதுவாக வீட்டை அடைந்தான்.உள்ளே இரு குடும்பத்தாரும் அவளை சமாதானம் செய்ய முயன்று தோற்றவர்களாக..அமர்ந்திருந்தனர்..
    அவனைப் பார்த்ததும் உண்டான மலைப்போடு அனைவரும் அவனைச் சுழ்ந்து கொண்டனர்.எப்படிப்பா என்ன ஆச்சு எங்கே போனே .....வரிசையா,வந்து விழுந்த கேள்விகளை சமாளித்தவன் அஞ்சலையின் அருகே சென்றான் .அதுவரை அவன் நினைவை சுமந்தபடி துடித்துக் கொண்டிருந்தவள்...அவனைப் பார்த்த உடன் சந்தோஷம் இன்ப அதிர்ச்சி அனைத்தும் சேர அப்படியே மயக்கம் அடைந்தவாளாக சாய்ந்தாள்.
'ரெண்டு நாளா சாப்பிடலை எதுவும் குடிக்கலை ஒரே அழுகையும் புலம்பலுமா கிடந்தா ,என்ன ஆகும்....உன்னைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சி எல்லாம் சேர்ந்து ஆளை அசத்திடுது....கொஞ்சம் கூட இருந்து பார்த்துக்கோ மாணிக்கம் .
பள்ளிக் கூடத்துக்கெல்லாம் அப்புறமா போய்க்கலாம்..”...
எல்லோரும் விடை பெற்றார்கள்.
   அவளை ஆதரவாகத் தாங்கியபடி படுக்கையில் அமரவைத்தான்.ஒரு சில நிமிடங்கள் கழித்து விழித்த அஞ்சலை,
"மாமா!வந்துட்டியா ,எப்படி மாமா தப்பிச்சே? என்ன நடந்துச்சு ?எனக்குத் தெரியும் உனக்கு ஒண்ணும் ஆகாதுன்னு...இருந்தாலும் துடிச்சு போய்ட்டேன் மாமா.., நாளைக்கு ரெண்டு புள்ளைங்களையும் வச்சிட்டு என்ன செய்ய்ப் போறேமோன்னு ..பதறி போய்ட்டேன்... "
மாணிக்கம் மெதுவாக அவளை ஆசுவாசப் படுத்தியபின்,மெதுவாக அவள் காதில் கிசு கிசுத்தான்.
"....நான் ஒரு விஷயம் சொல்றேன் யார்கிட்டேயும் சொல்லிடாதே..நான் பள்ளிக்கூட வேலையா வெளியே போய்ட்டதா எல்லார்கிட்டேயும் சொல்லிட்டு வந்திருக்கேன் ஆனா பள்ளிக்கூட வேலையா நான் எங்கேயும் போகலை.யாரும் என்னை அனுப்பவும் இல்லை....பள்ளிக் கூடத்திலே லேசா கருகிற வாசம் தெரிஞ்ச உடனே அது என்னன்னு கண்டு பிடிக்றதுக்குள்ளே மள மளன்னு நெருப்பு பரவ ஆரம்பிச்சுடுது...
என்ன சொல்றே நீ !!!
மாமா !அப்போ நீ ஸ்கூல் வேலையா டவுணுக்குப் போனதா சொன்னதெல்லாம் பொய்யா? நீ எங்கேயும் ..போகலையா?"
"....இல்லே அஞ்சலை அந்த சமயம் நான் அங்கேதான் இருந்தேன்...என்னாலே எதுவும் செய்ய முடியாத நிலை .
கேட் சாவி என் கையில் கிடையாது எல்லா பக்கமும் பூட்டிவச்சிருந்தாங்க....எனக்கு வேற எதுவும் தோணலை ..நீயும் நமக்குப் பொறக்கப் போற குழந்தையும்தான் மனசிலே நின்னீங்க...அதான் அப்படியே ஜன்னல் வழியா குதிச்சு வெளியே வந்துட்டேன் ...விசாரிச்சவங்க கிட்டேயெல்லாம் நான் டவுணுக்குப் போய்ட்டேன்னு சொல்லி சமாளிச்சுட்டேன்...நான் அங்கே இருந்திருந்தாகூட என்னாலே எதுவும் செய்திருக்க முடியாது...
அவன் சொன்னதைக் கேட்டு அதிர்ந்து போனாள் .
"....மாமா !!!! என்ன மாமா சொல்றே....விஷயம் தெரிஞ்சு நீ மட்டும் தப்பிச்சு வந்திட்டியா.
"ஆமா அஞ்சலை.."
அவளது கேள்வியின் வெப்பம் உணராது பதிலுரைத்தான் மாணிக்கம்.
அஞ்சலை மெதுவாகத் திரும்பிப் பார்த்தாள்..அவளது பார்வையில் ஆச்சரியம் கோபம் வேதனை அலட்சியம் அத்தனையும் கலந்திருந்ததை உணர மாணிக்கத்துக்கு நேரம் பிடித்தது.ஒரு புழுவைப் பார்ப்பது போல் பார்வை அவன் மேல் ஈட்டியாய் குத்தி நின்றது.
மாமா!....இதை சொல்றதுக்கு உனக்கு வெக்கமா இல்லையா மாமா?
..நீ தப்பிச்சு வந்தேன்னு வெளிப்படையா சொல்லியிருந்தாகூட மன்னிச்சிருப்பேன் ..
செஞ்சது தப்புன்னு தெரிஞ்சுட்டே ,டவுணுக்குப் போனேன் ,ஸ்கூல் வேலையா அனுப்பினாங்கன்னு பொய் சொல்லி எல்லாரையும் ஏமாத்திட்டு வந்து நிக்கிறியே உனக்கு வெக்கமா இல்லையா மாமா?
ஒரு சின்ன பொண்ணு ,தன் கூட படிக்கிற பிள்ளையைக் காப்பாத்தப் போயி அது கருகிப்போச்சுன்னு சொன்னாங்க ...அதுக்கு இருந்த மனிதாபிமானமும் துணிச்சலும் அந்த ஸ்கூல் வாத்தியார் உனக்கு இல்லாம போச்சுதே ..
..உன்னை   என் மாமான்னு சொல்றதே கேவலமா நினக்க வச்சுட்டியே
நீ பொறுப்பா நாலு பிள்ளைங்களை இழுத்துப் போட்டு காப்பாத்திருந்தா, நீ ஆம்பிளை....
.உன் மேலே இந்த இத்தனை வருஷமா நான் வச்சிருந்த நம்பிக்கை இன்னைக்கு செத்துப் போச்சு மாமா
....நாளைக்கு இதே மாதிரி நிலைமை வரும்போது, நீ என்னையும் புள்ளையையும்,,விட்டுட்டு ஓட மாட்டேன்னு என்ன நிச்சயம்......யாரும் எக்கேடு கெட்டாலும் பரவாயில்லைன்னு .ஓடும் போது ,உன் மனசாட்சியை அந்த தீயில் வீசிட்டு ஓடிட்டியா மாமா..
"....இப்படி பச்சப் புள்ளைங்களை, நெருப்புக்கு கொடுத்துட்டு வந்து நிக்கிறியே..நீ அந்த நெருப்பிலே போராடி உயிரை விட்டிருந்தாகூட, ஒரு பட்டாளத்தான் பொண்டாட்டி மாதிரி ,பெருமையா தலை நிமிர்ந்து நின்னு உன் இழப்பைத் தாங்கியிருப்பேனே....இப்போ உன்னைப் பார்த்தாலே அந்த புள்ளைங்க மரண ஓலம்தானே எனக்குக் கேக்குது ...இனிமே நான் எப்படி உன்னோட குடும்பம் நடத்தப் போறேன்னு, எனக்குத் தெரியலையே..."
நீ யாரையும் காப்பாத்திருக்க வேண்டாம் அந்த இடத்திலே இருந்து நாலு பேரோட நின்னு கதறியிருந்தா கூட உன்னை மனுஷனா நினைச்சிருப்பேன்...
அவன் தலை குனிந்திருந்தது
"நல்ல வேளை மாமா.... நீயாவது தப்பி வந்தியே"ன்னு சந்தோஷப் படுவாள் என்று தான் போட்ட கணக்கு தப்பாகிப் போனதை உணர்ந்தான்.மாணிக்கம்.
...நீ இவ்வளவு சுயநலவாதியா....கோழையா இருப்பேன்னு நான் நினைக்கவேஇல்லை .....நான் உன் மேலே வச்சிருந்த மரியாதையெல்லாம் ஒரே நாள்லே அழிச்சுட்டே மாமா...
பச்சப் புள்ளைங்க கூட உயிரைக் குடுத்து இன்னொரு உயிரைக் காப்பாத்தியிருக்கு, நீ ஒரு கோழையா ஓட்டம் பிடிச்சுட்டியே...
...அந்த பாவம் நம்ம புள்ளைய எப்படி பிடிக்கப் போகுதோ..ஜென்ம ஜென்மத்துக்கும் தொடருமே.......".
பள்ளியில் பிடித்த தீயில் விழாது சாமர்த்தியமாகத் தப்பிய மாணிக்கம்,அவளது ,புலம்பலும் விசும்பலும் ,எழுப்பிய ஜ்வாலையில்
பொசுங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

குஷ்வந்த்சிங் போடச் சொல்லும் எட்டு

2010-11-21T19:13:00.002+05:30

   1.நல்ல உடல் நலம்
   2. போதுமான வங்கி சேமிப்பு
   3. சொந்த வீடு
   4. நம்மை புரிந்து கொண்ட ஒரு துணை அல்லது நட்பு
   5. பொறாமை அற்ற மனம்
   6. வதந்திக்குள் வளைத்துப் போடுவோரை விட்டு விலகல்
   7. நல்ல பொழுது போக்கு
   8. ஒவ்வொரு நாளும் 15 நிமிடமாவது நம்மையே மனதுக்குள் எடையிட்டு அறிதல் -
------------------------------------------

இவை எட்டும் இருந்தால் ,சந்தோஷக்குறைவு இல்லை என்கிறார்

குஷ்வந்த் சிங்

ஏனென்றால் பணக்காரத்தனம் என்பது ,

அதிகம் சேர்த்து வைத்துள்ளது / செலவழிப்பது அல்ல.

பணக்காரத்தனம் என்பது -

இனி தேவையில்லை ,எனும் நிலை என்பதே சரி.

---------------------------------------------------------------------

எனக்கு வந்த ஃபார்வர்ட் செய்தி..

அனுப்பியவர்

டாக்டர் பி.மோஹன்

தென்காசி

நம் தேசத் தலவர்களுக்கு இது தேவையா?

2010-11-07T14:02:00.002+05:30

.நம் தேசத் தலைவர்களுக்கு இது தேவையா?
-------------------------------------------------------

மந்தவெளி மெட்ரோ ரயில் நிலையத்தின் சுற்றுப் புறச்சூழலில் ,அதைப் பராமரிப்பதற்கும் ,பழுதுபார்க்கவுமே நேரமும் ஈடுபாடும், இல்லாத போது ,தேசத் தலைவர்களின் படங்களையும்,சிந்தனாவாதிகளின் உருவத்தையும் வரைந்து ,முட்செடிகள் மறைக்க, வெற்றிலைச்சாற்று அபிஷேகமும் ,கழிப்பிடமுமான சூழ்நிலையில் அவர்களை வைத்திருப்பது மனதை உறுத்துகிறது.
இது போன்ற சாலைகளில் வெறும் ,செடி கொடிகள் மரங்கள் என்று ஓவியம் வரையுங்கள்.
இந்தியத்தாயின் உத்தமபுத்திரர்களை இப்படி அவமதிக்காதீர்கள்.
அவர்களுடைய உன்னத கருத்துக்களையும்,சேவைகளையும்தான் மதிக்காமல் மறந்து நிற்கிறோம் .அவர்களது உருவப் படங்களையாவது மரியாதையுடன் பாதுகாப்போமே.
-------------------

மைசூர் அரண்மனை பார்க்கலாம் வாங்கோ

2010-10-20T21:40:00.000+05:30

இருந்த இடத்திலேயே மைசூரைபாலசைச் சுற்றிப் பார்க்க வேண்டுமா?
என் தோழி கோபனா குமார் அனுப்பிய ஃபார்வர்ட் மெயில்.

இங்கே க்ளிக் பண்ணவும்

பகவத் கீதை

2010-10-05T10:15:00.006+05:30

உனக்குத் தரப்பட்டது எதுவானாலும் ,அது இங்கிருந்துதான் நீ பெற்றிருக்கிறாய்.

நீ எதை எடுத்தாலும் ,அது நீ இறைவனிடமிருந்து எடுத்திருக்கிறாய்.

எதை வழங்கினாலும் நீ ,அதை இறைவனுக்கே வ்ழங்கியிருக்கிறாய்காரணம் ஏதுமின்றி ,நீ ஏன் கவலை கொள்கிறாய்?

காரணமின்றி யாரைக் கண்டு அச்சம் அடைகிறாய்?

யார் உன்னைக் கொல்ல முடியும்?

எது நடந்திருந்தாலும் அது நன்மைக்காகவே நடந்திருக்கிறது,
எது நடந்துகொண்டிருக்கிறதோ அதுவும் நன்மைக்காகவே நடந்து கொண்டிருக்கிறது
எது நடந்தாலும் அதுவும் நன்மைக்காகவே நடக்கும்
.
இறந்தகாலத்தைக் குறித்து நீ கவலை கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை.
எதிர்காலத்தைக் குறித்தும் அச்சம் அடையத் தேவை இல்லை.
நிகழ்காலம் நடந்துகொண்டிருக்கிறது ...
எதை இழந்ததாக எண்ணி ,நீ அழுகிறாய்?
நீ வரும் போது ,என்ன கொண்டுவந்தாய்,
நீ இழந்து விட்டதாக நினைப்பதற்கு ?
என்ன உருவாக்கினாய்,அது பாழானது என்று எண்ணுவதற்கு

நீ எதையும் ,எடுத்துவரவில்லை.

உன் வசம் எது இருந்தாலும் ,அது இங்கிருந்து எடுக்கப் பட்டதே.

நீ எதையும் கொண்டு வரவும் இல்லை,

கொண்டு செல்லப் போவதும் இல்லைநீ என்ன உருவாக்கினாய்,அது பாழானது என்று எண்ணுவதற்கு?

ஆத்மாவுக்கு பிறப்பும் இல்லை இறப்பும் இல்லை

எது நடந்திருந்தாலும் அது நன்மைக்காகவே நடந்திருக்கிறது,

எது நடந்துகொண்டிருக்கிறதோ அதுவும் நன்மைக்காகவே நடந்து கொண்டிருக்கிறது

எது நடந்தாலும் அதுவும் நன்மைக்காகவே நடக்கும்

ஒரே நொடியில்

நீ கோடீஸ்வரனாக ஆகலாம்,

அடுத்த வினாடியே நீ பரம ஏழையாகலாம்

உன்னுடையது என்னுடையது ,பெரியது சிறியது

போன்ற எண்ணங்களை மனதிலிருந்து அழித்து விடு

அதன் மூலம் எல்லாமே உனதாகி விடும் .

நீயும்எல்லோருக்கும் உரியவனாகி விடுவாய்

இந்த உடல் உனக்குச் சொந்தமில்லை,
நீயும் இந்த உடலுக்குச் சொந்தமானவன் இல்லை,
உடல் பஞ்சபூதங்களால் ஆனது,
அதற்குள்ளேயே கரைந்து மறைந்து போகக் கூடியது.
ஆனால் ஆத்மா நிரந்தரமானது

இறைவனிடம் உங்களை சமர்ப்பித்து விடுங்கள்.

முடிவில் அவன்தான் நம்பிக்கையுடன் நாம்

சார்ந்திருக்க வேண்டியவன்.

எவன்ஒருவன் அவனுடைய அரவணைப்பை

தொடர்ந்து நம்புகிறானோ ,

அவன் பயம் கவலை கஷ்டங்களிலிருந்து

,விடுபடுவான்.

நீ எதைச் செய்தாலும் அதை இறைவனுக்கே

அர்ப்பணித்து விடு

அதுவே உனக்கு வாழ்க்கையில் சந்தோஷ

அனுபவத்தை அபரிமிதமாக வழங்கும்

இன்று உனது என்றிருப்பது ,நேற்று அது வேறு

ஒருவருக்கு உரிமையானதாக

இருந்திருக்கிறது.

நாளை அது வேறு ஒருவருக்குச் சொந்தமானதாக

மாறும்.

அது உனதென்ற தவறான எண்ணத்தோடு,

மகிழ்ச்சியுடன் அனுபவித்து வருகிறாய்

இந்த பொய்யான சந்தோஷமே உன்

கவலைகளுக்கெல்லாம் காரணம்

உண்டாகும் மாற்றங்கள் உலக நியதி.
இறப்பு என்று எதனை நீ கருதுகிறாயோ ,
அதுதான் உண்மையிலேயே பிறப்பாகும்.

பூர்ண நம்பிக்கையுடன் வாழ்க்கையில்
கீதையின் இந்த சாராம்சங்களை அன்றாடம் கடைபிடித்து வருவோம்.
நண்பர்களோடு இந்த வாசகங்களை பகிர்ந்து மகிழ்வோம்.
----------------------------------------------
[ஆங்கிலத்தில் எனக்கு வந்த கீதையின் சாராம்சத்தைத் தமிழாக்கம் செய்து பதிவிட்டிருக்கிறேன்.பலமுறை கவனித்துப் பார்த்து விட்டேன்.தவறு ஏதும் கண்ணில் படவில்லை.உங்கள் கவனத்துக்கு வந்தால் சொல்லவும்]

நான் சந்தித்த வி.ஐ.பி.

2010-09-17T13:57:00.008+05:30

கடந்த வாரம்,நான் சந்தித்த வி.ஐ.பி.இவர்தான்.

உட்லண்ட்ஸ் ஹோட்டலின் ஹாலுக்குள் நுழையும் போதே,”காலங்களில் அவள் வசந்தம் ”பாடல் அந்த இடத்தில் மெல்லிய ராகமாய் பரவியிருப்பது போல் நமக்குத் தோன்றும்... திரும்பிப் பாருங்கள்.

அங்கே

திரு .பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸ் புத்தகக் கட்டோடும் ,டைரிகளோடும் அமர்ந்திருப்பார்.

டிரைவ் இன் மூடப்பட்டவுடன் அவரது கற்பனைகளைக் கரை சேர்க்கும் இடமாக வுட்லாண்ட்ஸ் உணவகம் அமைந்து விட்டது போலும்.

பலமுறை பார்த்திருந்தாலும் அன்று அவருக்கு வணக்கம் கூறினேன்.

வீட்டுக்கு வந்த விருந்தாளியை உபசரிப்பது போல் அமரச் சொல்லி பேசினார்

பொதுவான அறிமுகம் முடித்து.உங்கள் வேலைக்கு இடையூறு செய்யவில்லையே என்று பவ்யமாகக் கேட்டவாறு அமர்ந்தேன்.

இன்றைய மியூசிக் பற்றி கேட்டதற்கு ,காலத்துக்கு ஏற்ற மாற்றம்.டிஜிடல் இசை.,என்றார்.

மாற்றங்களை ஏற்றுக் கொள்ளும் மனப்பக்குவமாய் அமைந்திருந்தது அவர் பதில் .

”சில நல்ல மெல்லிசையும் இருக்கத்தானே செய்கிறது ,...உதாரணத்துக்கு,ஒவ்வொரு பூக்களுமே .”

”அதில் ஒரு இலக்கணத் தவறு ,கண்டு பிடித்தீர்களா”,என்று கேட்டார்.

”ஒவ்வொரு பூவும் என்று இருக்க வேண்டும்...

பாடலின் தரம் ,இசையின் மெல்லிய நீரோட்டம் இரண்டும் ,அந்தத் தவறைப் பொருட்படுத்தாமல் ரசிக்க வைத்து விட்டது ”,என்றேன்

”MUSIC லிருந்து’ M ’என்ற மெலடியை எடுத்துப் பாருங்கள்.... it will make you sick
[M] ...U..SIC(K)

இந்த என் கருத்தை, எஸ்.பி.பி ,.தனது கச்சேரி துவங்கும் முன் ,P.B.S.சொன்னது,என்று எல்லோருக்கும் சொல்லிய பின்தான் ,நிகழ்ச்சியை தொடங்குவார்” என்று சொல்லி மகிழ்ந்தார்.

கவிதை -
மக்களை சந்தோஷப் படுத்தும் எந்த எழுத்தும் கவிதைதான் ,எண்ணங்கள் ஆழ்மனதிலிருந்து புறப்பட்டு வார்த்தைகளாகும் போது கவிதையாகிறது "
.

கவிதைத் தொகுப்பு ஒன்று தயார் செய்துகொண்டிருப்பதாகவும்,.

இது வரை 2 லட்சம் கவிதை எழுதியிருப்பதாகக் கூறினார்.

40- 50 என்று எழுதி முடித்து ,என்னவோ சாதித்தமாதிரி களைத்த நான் ,அவர் முன் தூசியாகப் பறந்தேன்.

மரியாதையாக இடத்தைக் காலி பண்ண வேண்டியதுதான் .நான் கிளம்பினேன்

தனது உதவியாளரை அழைத்தார்.

“நீங்க என்ன சாப்பிடுறீங்க ......”

“நான் இப்பொழுதுதான் டிஃபன் சாப்பிட்டேன்,நன்றி”

அவரிடம் விடை பெற்றேன்.

[இதுதான் என் முதல் ,’பேட்டி எடுத்த அனுபவம்.’பேட்டி என்பதை விட ஒரு உரையாடல் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

நான் அவரைப் பார்க்கும் வரை ,ஒரு திடீர் பேட்டி எடுப்பேன் என்று .அதுவும் கலைமாமணி,கான கலா சார்வ பெளமா,ஆஸ்தான வித்வான் ராகவேந்த்ரா மடம் ,திரை இசைப் பாடகர்,கவிஞர்,பாடல் ஆசிரியர் இசையமைப்பாளர்,என்ற மாபெரும் பட்டங்களையும் விருதுகளையும் பெற்றவரை சந்தித்து பேசுவேன் என்று நினைக்கவே இல்லை.அடுத்தமுறை ,என் இசை ஞானத்துக்குட்பட்ட , கேள்விகளோடு அவரை சந்திக்க வேண்டும்.]

இந்த படம் அவரது விசிடிங் கார்டு

அவர் சம்மதத்தோடு, படம் எடுத்துக் கொண்டேன்.

தினமலருக்கு நன்றி

2010-09-14T17:50:00.003+05:30

எப்படி இருந்த நான்....

இப்படி ஆயிட்டேன்

இன்று காலை பதிவான புகார் உடனடியாகப் பரிசீலனை செய்யப் பட்டு,மதியம் 1 மணிக்கு அதிகாரிகள் மரத்தை அகற்ற ஆவன செய்திருக்கிறார்கள்.
அவர்களுக்கும் ,தினமலர் நாளிதழுக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றியை ,ஆர்.ஏ.புரம் மக்கள் சார்பில் தெரிவித்துகொள்கிறேன்.
நன்றி .

மரம் வளர்ப்போம் வளம் காணுவோம் என்று சொல்லி வரும் இந்த நேரத்தில் ,ஆண்டுகள் பல நின்று நிழல் தந்த மரத்தை வெட்டிச் சாய்த்தது வருத்தம்தான் என்றாலும்,விபத்துக்குக் காரணமாகாமல்,நிழல் தந்த நல்ல பெயரோடு அகற்றப்பட்டதற்கு ,பொதுநல அக்கரையுடன் செயல் பட்டு,பிரச்சனையைச் சுட்டிக்காட்டியவரையும்,
பிரசுரம் செய்தவரையும்
மரத்தை அகற்றியவர்களையும்,
அந்த மரம்,
நிச்சயம் நன்றியோடு நினைக்கும் என்று நம்புவோம்

மரமே மன்னிப்பாயா?

இன்னைக்கு தினமலர் வாங்கீட்..ட்..டீங்களா

2010-09-14T11:44:00.012+05:30

பொது நல அக்கரையுடன்,நான், படத்தோடு அனுப்பி வைத்த புகார் இன்றைய தினமலரில் வெளியாகியிருக்கிறது .
இங்கே சொடுக்கவும்[சென்னை பதிப்பு-பக்கம் 13]

இந்த மரம் கடந்த பல ஆண்டுகளாக பைசா நகரத்துச் சாய்ந்த கோபுரத்துக்குப் போட்டியாகச் சாய்ந்து கொண்டே வருகிறது.எந்த நேரம் விழுமோ.
பக்கத்தில் இருக்கும் கடைகளுக்கு வரும் வாடிக்கையாளர்கள் ,இந்த மரத்தடியில்தா காரை நிறுத்தி விட்டு அதில் ,குழந்தைகளையோ ,பெரியவர்களையோ விட்டு விட்டுச் செல்வர்.
விபத்து என்பது எந்த ரூபத்திலும்,எந்த வினாடியும் சம்பவைக்கக் கூடிய அசம்பாவிதம்.

அப்படி ஏதும் நடக்காமல் காப்பது நல்லது.
மரத்தின் ஸ்திரத்தன்மையை அளவிட்டு,
ஒன்று படர்ந்து நிற்கும் கனமான கிளைகளை வெட்ட வேண்டும்,அல்லது வேரோடு எடுக்க வேண்டும் .
அதிகாரிகள் ஆவன செய்வார்கள் என்று நம்புவோம்.

தினமலருக்கு என் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

தினமலர் பக்கத்தை அனுப்பிவைத்த ராமலஷ்மிக்கு நன்றி